Jói og Guðrún í klóm Danadrottningar

Gleðilegan Bolludag!

2006-02-27T20:58:00.000+01:00

Já, nú er sjálfur bolludagurinn kominn vel á veg og enn á J-Ben eftir að slafra í sig eins og einni bollu í tilefni dagsins. Þessi dagur er í sérlegu uppáhaldi hjá nautnaseggjum eins og okkur hér á C.F. Richsvej og því var sett vel í deigið í ár.

Ekki veit ég hvort þessi heilagi kristni dagur er ekki haldinn hátíðlegur hér í danaveldi eða þá hvort þeir séu bara ekkert sérlega hrifnir af bollum. Málin eru nefnilega þannig að í kjölfar magnbökunar Guðrúnar og Örnu á bollum ákvað ég að taka ágætis slatta með mér í skólann og leyfa dönsku “vinum” mínum að smakka alíslenskar bollur frá meistarans hendi aka Guðrúnar og Örnu.
Ég beið nú með gjafmildi mína þar til komið var rétt fram yfir hádegismat til að leggja línur Dana ekki í hættu. Ég var mættur í Cantínuna uppúr eitt og fór þá að beita takmarkaðri dönsku minni við hina svokölluðu vini mína. “Vil du bolle” spurði ég Mette Langstrup, með fallegt bros á vör yfir gjafmildi minni og vingjarnleika (fyrir ykkur sem ekki kunna dönsku þá þýðir þetta bara einfaldlega “viltu bollu”). Stúlkan brást frekar illa við ef vægt er til orða tekið og babblaði hún einhverja vitleysu á dönsku sem mér var fyrirmunað að skilja og strunsaði burt án þess að þakka gott boð eða neitt. Greinilegt að bollur voru ekki efst í huga hennar þessa stundina og spurning hvort hún ætti ekki að slaka aðeins á megrunarátakinu áður en hún missir tökin á raunveruleikanum.
Sár eftir þessa útreið ákvað ég að láta af því að bjóða fleiri stúlkum bollur og mælti mér því bara mót við Lars og Preben dönsku vini mína á Café Nexus, sem er einmitt kaffihúsið/skemmtistaðurinn í CBS. Að sjálfsögðu voru strákarnir mættir korter fyrir tímann með kaldann á borðinu og einn í uppbót fyrir J-Ben....að sjálfsögðu!
Við félagarnir röbbuðum saman um hitt og þetta í soldinn tíma á dönskunni að sjálfsögðu, enda þarf maður að æfa sig í þessu hrognamáli ef maður vill losna undan gagnrýnisröddu Örnu Kristínar einhvern tímann. Þegar við vinirnir vorum búnir að slafra í okkur tveimur úr krananum, með þann þriðja á kantinum, ákvað ég að afsanna þá kenningu að Danir séu með bollu fóbíu og bauð þeim félögum smá bollusmakk frá J-Ben sjálfum. Ég spurði bara: “vil I begge to bolle? Viðbrögðin voru allt annað en ég bjóst við. Þessir djéskotans baunar sem ég taldi fyrir vini mína gerðu hreinlega árás á mig, skvettandi bjór yfir mig allan og hrópandi niðrandi orðum að mér varðandi kynhneigð mína (sem ég tel nú vera með alveg á hreinu, eins og sonur minn er nú ljóslifandi dæmi um), en eitthvað voru þeir mér ósammála þar. Eftir að hafa verið í móttökudeildinni af nokkrum höggum frá þeim fóru þeir sína leið og létu mig í friði blautann og barinn.

Ég veit ekki alveg hvaða lærdóm ég á að draga frá þessu leiðindarmáli öllu saman. Kannski hefði ég átt að taka bollurnar upp úr Tupperware dallinum til að sýna hversu girnilegar bollurnar eru, eða hugsanlega er þetta eitthvað sem þeirra trú fordæmir eins og Islam trú fordæmir svínakjötsát og skop af öllu tagi og Gyðingatrú sem fordæmir gyðingafordóma?

En alla veganna þá er ég búinn að slíta öll tengsl við Dani og þetta danska þjóðfélag og aldrei að vita nema ég verði næsti Íslendingurinn sem opinberi sig fyrir framan Rosenborgar slot í Kongens Have hér í Kaupmannahöfn!

Langdrægar sprengjur!

2006-02-04T10:32:00.000+01:00

Já, sonur minn gerði mig gríðarlega stoltan í morgun. Eftir að Guðrún hafi misst sig eilítið yfir Harry Potter bókinni í nótt og sofnað seint ákváðum við Einar Máni að skella okkur framúr og leyfa henni að sofa aðeins lengur. Klukkan var að detta í níu og tók ég smá lyktarprufu á drengnum til að skoða þau mál. Einhver smá kúkalykt reyndist vera af pilti svo ég ákvað að svissa á bleyjum svo hann gæti verið ferskur á bossanum. Ekki gengu bleyjuskiptin erfiðlega framanaf þar sem þónokkur reynsla er komin á þessa athöfn.....eða allt þar til hann tók upp á því að setj’ann svo all svakalega í miðjum skiptum, svo að meira að segja mér blöskraði. Ekki nóg með að hann hafi drifið fram af skiptiborðinu, heldur náði hann að frussa þessu á alklæðnað pabba síns. Þ.e. útskitnir sokkar, náttbuxur, bolur og peysa. Öflugur ekki satt?
Ekki var þessi sprengja eingöngu bundin við svona stutta vegalengd, því góð gusa small á rúmi okkar hjóna og gólfi. Sprengjuradíus drengsins því orðinn rúmlega metri að lengd, sem getur nú ekki talist amalegt hjá rúmlega tveggja vikna dreng. Þið getið því rétt ímyndað ykkur stoltið sem býr í brjósti mínu er ég sit fatalaus undir teppi að bíða eftir að þvottavélin afmái saurblettina úr fötum mínum. Uss sonur minn bara með kröftuga þarma!

Nú verð ég hins vegar að fara að huga að því að vekja konuna með kaffi og rist í rúmið áður en við förum í miðborg óttans með Örnu í Íslendingaskólann í húsi Jóns.

Med venlig hilsen,
J-Ben, aka “Shitbreak”

Fæðing frá sjónarhóli vitleysings!

2006-01-25T01:35:00.000+01:00

Fimmtudaginn 19.janúar kl. 08:07 kom fallegasti drengur sem þessi vitleysingur hefur séð í heiminn við mikinn fögnuð allra í stórfjölskyldunni.
Eftir margar, margar, margar vikur af bið og fleiri tugir falskra mætingartilkynninga frá þeim stutta sendi hann okkur skilaboð með sms um að hann væri væntanlegur á miðvikudagsmorgun kl. 9. Guðrún vakti mig þá og sagði mér þetta, en ég rifjaði bara upp fyrir henni söguna “úlfur úlfur” og fór aftur að sofa. Ekki létu verkirnir sig hverfa og því greinilegt að sagan endalausa var komin á síðustu blaðsíðurnar. Eftir að hafa verið send heim einu sinni um miðjan dag vorum við mætt á ný seint um kvöldið og þá áttuðu þessar misskýru ljósur að hugsanlega var einn lítill vitleysingur á leið í heiminn.
Af fæðingunni er erfitt að taka einhverja hluti sérstaklega út sem merkilegri en aðra, þar sem þetta er ólýsanleg lífsreynsla sem ég mæli með fyrir alla sem ekki hafa prófað. Ég ætla þó að koma aðeins inná nokkra punkta sem gætu vakið kátínu hjá lesendum enda margt skondið sem gerist á viðburði sem þessum. Í fyrsta lagi held ég að konan mín sem neitaði öllum verkjalyfjum hafi verið í einhverjum allt öðrum heimi þar sem hún gjörsamlega reytti af sér brandarana allan tímann hvort sem þetta var í byrjun fæðingarferilsins eða þegar farið var að sjást í kollinn. Hún spurði mig og ljósuna reglulega hvort við hefðum það ekki gott og okkur liði vel þó það hafi reyndar verið hún sem var sárþjáð með bullandi samdrætti og vaxandi útvíkkun. Ekki nóg með það heldur þegar verkirnir voru farnir að aukast þá tók hún upp á því að þjást á dönsku. Hver sársaukastunan á eftir annarri var borin fram með dönskum hreim og þegar hún neyddist til að skerpa á athygli J-Ben þá gerði hún það á þessari líka fínu dönsku.
Þegar styttast fór í stubbinn fór konan að tala á svipaðan hátt og verulega drukkið fólk gerir, þ.e. dáldið þvöglumælt og óljós merking orðanna. Ekki voru verkjalyfin að orsaka þetta ástand enda konan gjörsamlega laus við það enda þvílíkur nagli á ferð. Reyndar tala ég svona þvoglulega hvort um sé að ræða vafasamt ástand eða bara venjulega hversdagsleikann. Sérlega er nú minnisstætt þegar rembingarnir voru hve mestir og konan tengd með slöngu við dripp og við ljósan vorum að hagræða henni fyrir næstu samdrætti. Hún gerði ekkert annað en að hrópa upp “pas på min slange, pas på min slange” og þið getið rétt ímyndað ykkur hvernig það hljómar frá fæðandi konu með fyllerísrödd.

Fæðing er eitthvað sem margir karlmenn eiga erfitt með að þola. Eftir reynslu mína úr þessari fæðingu er ég ekkert hissa, enda þvílíkt aðgerðaleysi sem hrjáir menn. Ég notaði samlíkingu um þetta við konuna þegar ég var að lýsa minni reynslu úr fæðingunni sem hljómaði eitthvað á þessa leið: “Þetta er svona í margfölduðu hlutfalli eins og að vera í fótboltaliði og þurfa að horfa á úrslitaleikinn á hliðarlínunni vegna meiðsla, einungis vopnaður hvatningarorðum”. Eins og gefur að skilja stökk konunni ekki bros við þessa samlíkingu og spurning hvort ég beiti henni ekki í bráð;)

Annars verð ég að segja að ég hef aldrei séð annan eins hetjuskap og ég sá hjá hinni heittelskuðu eiginkonu minni í þessari fæðingu. Ég hefði persónulega verið búinn að kalla á hliðarlínuna um skiptingu þegar útvíkkun næði 7cm. Kannski þess vegna sem konur fá þetta erfiða en jafnframt ótrúlega gefandi starf sem ólétta og fæðing barns er. Held líka að fæstir myndu taka mig alvarlegan ef ég væri með júllurnar sem konan ber núna á barmi sínum...vááááá þvílíkar kúlur þar á ferð!!!

Þegar fæðing var afstaðin og móðir og barn búin að fá sína “undersøgelse” var förinni heitið á sængurdeildina þar sem við fréttum það að fæðing Einars Mána væri orðin goðsagnarkennd, sem hlýtur að tákna að við hjónin höfum getið af okkur goðsögn. Goðsögnin var um parið sem hafi verið í 10 tíma nætur fæðingu, þar sem konan missti 1 líter af blóði, verkjalyfjalaus að fæða risabarn (16,5 merkur greinilega frekar stórt í landi Bauna). Enn fremur fjallaði goðsögnin um þessa sömu konu sem valsaði um fæðingardeildina skælbrosandi og velútlítandi eins og hún hafi einungis skellt sér í ræktina í hálftíma eða svo.

Fæðingin var ekki aðeins svona ótrúlega merkileg upplifun fyrir okkur hjónin og hann Einar Mána, því ljósan sem tók á móti honum (sem var nota bene búin á sinni vakt og tók því á móti honum án þess að fá greitt fyrir) kom til okkar eftir fæðinguna og þakkaði okkur fyrir að hafa fengið að taka þátt í þessari ótrúlegu upplifun með okkur. Íslenskar konur eru greinilega hörkutól hin mestu, sem er reyndar ekki fréttir fyrir þá sem til þeirra þekkja.

Síðast en ekki síst er vert að nefna hið margumtalaða hausstærðarmál sem ég kom aðeins inná í skrifum mínum fyrir fæðingu. Ein kenning sem ég fleytti fram var að stubbur væri ekki kominn í heiminn vegna þess að hann væri með hausinn frá pabba sínum og hann kæmist hreinlega ekki út. Raunin er einmitt sú að drengur var með haus í stærra lagi og það stóran að þegar tvær ljósur komu til að hjálpa á lokasprettinum þegar það var farið að sjást í kollinn og sáu krúnuna á prinsinum. Þær kölluðu báðar fram hvað hausinn væri rosalega stór, sem er eitthvað sem kona í miðri fæðingu vill alls ekki heyra. Enda um leið og þær slepptu orðinu hvæsti Guðrún að mér hvað þær hafi verið að segja. Ég reyndi mitt besta og sagðist ekki hafa heyrt það, en jú Guðrún heyrði og leit á mig ásakandi augum. Þakka nú bara fyrir að ekki hafi verið mikið um lausa hluti þarna til að grípa í. Ég vill samt meina að haus sonar míns sé alls ekki svo stór...kannski aðeins yfir meðallagi eins og hjá pabba sínum;)

Jæja, nú ætla ég að láta af skrifum hér og hafa mig í háttinn þar sem gullfalleg kona mín og gullfallegur sonur bíða.

Hilsen frá skiptiborðinu á C.F. Richs vej
Stolti Pabbinn

Athafnir í óléttutíð!

2006-01-17T17:01:00.000+01:00

Jæja, nú fer þessi óléttutími okkar hjóna að renna sitt skeið og ætli flest allir séu ekki sammála um að það sé rúmlega tímabært þótt vægt sé til orða tekið. Síðustu dagar hafa annars verið nokkuð sérstakir hjá okkur þar sem við erum ekki lengur bara að telja niður daga og vikur heldur mínútur og sekúndur og þið getið rétt ímyndað ykkur hvað það getur verið langdregið og tímafrekt.
En eins og ég kom aðeins inná í síðasta pistli þá tekur fólk upp á ýmsu þegar það er í sömu þunguðu fótsporum og við hjónin erum akkúrat núna í. Við erum t.d. ekki eingöngu að snúa öllum húsgögnum á rönguna eða að drepa tímann fyrir framan skeiðklukkuna, heldur tökum við líka upp á því að vakna kl. 6 um morguninn til að fá okkur rist með ost og marmelaði. Ef ykkur finnst það furðulegt, hvernig líst ykkur þá á að vakna kl. rúmlega 5 um nótt og setjast fram í stofu til að spila Rummikub?

Vald það er ófæddum syni okkar er gefið til að velja sinn eigin afmælisdag verður afturkallað næstkomandi fimmtudag og erum við ekki að mæla móti því enda komin með legusár og óþreyjafyllsku á háalvarlegu stigi. En vonandi kemur hann ekki til með að draga komu sína lengur en síðasta lagi á föstudag því leiðinlegt væri að sjá enn einn ættingjahópinn hverfa á brott með sorg í barmi.

Til að auka ekki á mæðu fólks yfir biðtíma okkar þá datt mér í hug að draga umræðuna og athyglina aðeins frá óléttumálum, því ég er með smá innskot sem sýnir hvað Arna Kristín er mikið yndi.
Málið er nefnilega þannig að ég fór með hana í Íslendingaskólann á laugardaginn sem væri kannski ekki frá sögu færandi ef ég hefði ekki tekið uppá því, þegar við vorum að hjóla heim frá Flintholm lestarstöðinni eftir skólann, að prófa aðeins hjólfákinn (sem ég hef kosið að skíra Kojak eftir frægum látnum leikara sem var nauðasköllótur en drullu nettur eins og hjólfákur stubbsins er í meira lagi). Ég ákvað að sýna færni mína með því að prjóna aðeins á afturdekkinu eins og mar gerði svo oft þegar mar var ungur og lék sér eins og lamb. Örnu stóð nú ekki á sama um þetta og spurði Ofurbangsann hvöss í bragði af hverju ég hafi tekið upp á þessu glæfralega listleik. Ég tjáði henni í gríni að ég hafi væntanlega bara tekið svo hast í stýrið að þetta hafi allt gerst að sjálfu sér. Ekki var stúlku skemmt og skammaði hún mig duglega og tjáði hún mér það að mar ætti ALDREI að gera þetta því maður gæti stórslasast. Orð hennar hljóma enn í eyrum mínum: “Hvað ef eitthvað myndi klikka og þú myndir detta? Þú gætir stórslasað þig!”. Ég stórskammaðist mín að sjálfsögðu og lofaði henni að gera þetta aldrei aftur, á meðan ég furðaði mig á hvernig hún hafi náð að snúa uppalandahlutverkinu gegn mér á svo sannfærandi hátt.
Furðulegt samt hvað eggið er fljótt að ná stjórn á aðstæðum og byrja að kenna hænunni hvernig á hegða sér. Ekki það að ég sé einhver hæna;)

Hilsen fra C.F. Richs vej,
J-Ben

Ekki er öll vitleysan eins!

2006-01-15T18:55:00.000+01:00

Kæri Storkur,
Við hjónin erum orðin full þreytt á stundvísi þinni. Þú sem hefur lofað komu þinni á alltof mörgum dögum og svikið þær allar og svo þegar mar reynir að hafa samband þá svarar þú ekki eða þykist vera á fundi. Eins og mar segir hér í Danaveldi: “Ekki senda stork að gera mannsverk”. Þess vegna höfum við hjónin ákveðið að segja upp samningi við helv.. storkinn og eigum pantaðan tíma í gangsetningu á fæðingardeildinni næstkomandi þriðjudag. Vonandi passar þessi storkur sig á að líta til beggja hliða, næst þegar hann gengur yfir götuna!

Biðtími okkar hjóna eftir ófædda vitleysingnum er orðinn full langur að okkar mati. Held samt að við höfum farið aðeins yfir strikið um daginn þegar við duttum inná snemmbúið breytingarskeið hér á C.F. Richs vej og endurskipulögðum stofuna og svefnherbergið. Þetta lukkaðist reyndar mjög vel þótt sumir myndu segja að við værum full óákveðin með uppsetningu húsgagna á heimilinu.

Ferð Helga, Helgu og Ingu Rúnar til okkar var ekki ferð til fjár enda lét drengur ekki sjá sig. Ánægjulegt þó að Helgi hafi staðið við stóru orðin að lokum og “fixað” lekann í eldhúskrananum og hefur ekki dropi farið til spillis síðan. Nú er samt bara að vona að mútta og pápi verða ekki fyrir þeirri ólukku líka að fara tómhent í relluna frá Kastrup, þar sem þau eru væntanleg til okkar á miðvikudaginn næsta.

Miklar getgátur hafa verið um ástæður bakvið skort á fæðingu hér á heimilinu, en J-Ben kom nú með ógnvekjandi kenningu sem fékk Guðrúnu til að svima. Ég er nefnilega farinn að sjá fram á að litli kúturinn sé ekki allur eins lítill og fólk heldur. Mál eru nefnilega þannig vaxin eins og flestir sem mig hafa hitt vita að ég er með óvenjulega stórt og mikið höfuð og hefur máltækið “melon on a toothpick” verið kastað fram oftar en einu sinni. Ég er nefnilega farinn að sjá fram á að sonurinn sé ekki með fullkomið höfuðlag eins og móðir sín, heldur með afbrigðilega höfuðstærð eins og faðirinn. Gott og gaman að strákurinn muni erfa eitthvað frá pabba sínum, en ég hefði nú frekar kosið að hann fengi eitraða vinstrifótinn í fæðingargjöf frekar eða þá óheflaðan hressleikann!

Jæja, verð að fara að ræða við mann í sambandi við múldýr!
Hilsen frá óþreyjufullu deildinni á C.F. Richs vej

Nýtt ár.....sama óléttan!

2006-01-01T13:03:00.000+01:00

Gleðilegt ár dúllurnar okkar, takk fyrir það gamla og blablabla........
Segi það gott af kveðjum í bili, enda þakkartíminn senn á enda. Í dag er ekki einungis fagnað nýju ári hér á C.F. Richs vej heldur vill svo skemmtilega til að í ár dettur þessi dagur einnig inn á ársbrúðkaupsafmæli okkar hjónanna, svokallað pappírsafmæli að ég held. Ekki virðumst við ætla að fá unga sveininn í heiminn í afmælisgjöf, en það er kannski ágætt þar sem mér er meinilla við að deila afmælisdögum með öðrum!

Helgi og Helga aka “The Inlaws” eru gjörsamlega búin að missa trú á að þau muni bera Hr. Búa augum, þrátt fyrir streitulausar tilraunir til að lokka hann út. Nýjasta uppátækið hlýtur að teljast hið sérlega ljúffenga íslenska lambalæri sem þau framreiddu í gærkvöldi, uss hvað það var gott, urrrrrr!
Tíminn sem þau hafa verið hjá okkur hefur liðið fáránlega hratt og nú eru aðeins tveir dagar þar til þau yfirgefa okkur í bili og myndu sumir segja að þessi brottför væri full snemmbúin enda alltaf gott að hafa góða gesti og ekki skemmir fyrir þegar gestirnir koma með ferðatösku hlaðna af góðgæti frá Íslandinu góða.

Eins og ég kom inná í mínum fyrri skrifum þá er ég búinn að vera að “gera við” vaskinn í nokkrum tilraunum síðustu vikur með sérlega afleitum árangri, þannig að sérfræðiaðstoð kom beint frá Klakanum. Pápi verslaði alíslenska varahluti í vaskinn og Helgi tengdó taldi sig rétta manninn í að setja varahlutina á réttan stað svo helv... drippið myndi heyra fortíðinni til. Hugsanlega hefði hann átt að spara stóruorðin?

Eins og svo oft gerist á C.F. Richs vej þegar eitt vandamál leysist þá leiðir það að öðru vandamáli. Við, þ.e. aðallega hann, tengdapappi tók strax til við að skrúfa vaskinn sundur þegar hann kom til okkar fyrir tæpri viku síðan og gekk það ágætlega framan af. Eitthvað var þó kalkið búið að festa einn skrúfganginn og tækjabúnaður J-Ben skorti eina góða töng eða stóran skiptilykil. Þá héldum við út í hjólaleiðangur og urðum okkur út um svoleiðis græju og þá var ekkert til fyrirstöðu að ljúka verkinu og smella græjunni í. Þá skullu hins vegar ósköpin á, þar sem átökin við að leysa skrúfganginn braut sérlega mikilvæga plasthúfu á krananum sem hélt öllu batteríinu saman. Nokkuð vel gert hjá okkur félögunum!
Ofan skrifað óhapp var síðan upphaf æsispennandi eltingarleiks okkar við vaskasölumenn Kaupmannahafnar sem virðast eiga við vandamál með að hafa opið hjá sér á milli jóla og nýárs. Eftir að hafa þrætt fimm verslanir á tveimur dögum var ákveðið að þetta vandamál yrði ekki leist í nánd og hef ég því vaskað upp hér á heimilinu í sturtunni. Nokkuð hentugt að geta sturtað sig og unnið heimilisverkin á sama tíma, eins og sumir myndu orða það “shooting a camel with two flies”, eða eitthvað á þá leið.
Það vakti sérstaklega mikla kaldhæðnislega kátínu þegar við fórum í eina af þessum lokuðu verslunum og þar stóð á hurðinni að þar væri lokað í hádeginu og opnaði aftur kl. 13. Þar sem klukkan var ekki nema 10 yfir tólf ákváðum við að skella okkur í spisestedet i hjørnet á Frederiksberg Centret (sem er nota bene hið fínasta skyndibita hornbúlla) og fá okkur lummu og öl. Það er vert að taka fram að verslunin var smá spotta frá umræddri búllu og úti var snjóbilur hinn mesti. Þegar við félagar mætum svo galvaskir aftur í verslunina sjóhvítir upp fyrir haus, var kominn nýr miði þar sem stóð að “vinurinn” kæmi ekki aftur fyrr en kl. 14. Við erum þá að tala um að gölturinn hafi mætt á staðinn í hádegisfríinu sínu til þess að framlengja því um klukkutíma!!!
Get ekki sagt að þessi félagi sé efst á vinsældarlista J-Ben þetta árið. Mætti jafnvel orða þetta þannig að ef ég væri þjónninn hans á veitingastað þá fengi hann svokallaðan “pist-on-fish” í forrétt frá Stubbnum, í boði hússins.
Ætli ég þurfi ekki bara að versla nýjan krana og jafnvel heilan vask víst mar er að þessu og þið getið rétt ímyndað ykkur hversu mikil ógæfa muni fylgja þeim ísetningum!

Að lokum við ég bara ítreka óskir mínar um gleðilegt ár og þakka fyrir mig og þá sérstaklega fyrir fögur orð í okkar garð sem og hvassa gagnrýni þegar lítið var að gerast í bloggmálum Vitleysinga.

Hilsen,
J-Ben

Hátíðarsöngur?

2005-12-27T13:27:00.000+01:00

Ég vil byrja á því að óska ykkur vinum, vandamönnum og öðru ógæfufólki til lukku með jólahátíðirnar. Megið þið eiga góðar stundir og þá sérstaklega góðar kveðjur til vinnandi fólks, enda þessi jól kannski ekki í frílegri kantinum.

Af öllum þeim skítasiðum sem Íslendingar hafa apað eftir kananum og tjallanum, t.d. Valentínsar dagur, ég skil ekki hví “Bank holiday” skuli ekki vera tekinn upp. Fyrir þá sem ekki vita þá einkennist “bank holiday” á því að þegar frídagar detta inn um helgi og orsakar því engan frídag hjá almenningi þá er búinn til einn auka frídagur í vikunni á eftir. Stjórnin fengi stórt “respect” frá Stubbi ef þeir myndu íhuga þetta, enda ófáir vinnandi þunglyndissjúklingar sem sjá fyrir sér erfiðan mánudag þann annan janúar næstkomandi.
Blessunarlega erum við hjónin ekki hrjáð af hliðaverkunum þeirra vinnandi, enda menntafólk að atvinnu með ófætt barn sem telur sig vera í verkfalli og neitar að koma út fyrr en við skrifum uppá kjarasamning sem ég verð að segja að er í ósanngjarnari kantinum. Spurning um að send’ann í Karphúsið í kjaraviðræður?

Jólin á C.F. Richs vej 112 hafa verið frábær það sem af er og sjáum við frammá að þau geta bara orðið betri, því í þessum töluðum orðum eru tengdó, aka Helgi og Helga ásamt Ingu Rún systir Guðrúnar væntanlega stödd í fríhöfn Keflavíkurflugvallar á leið til Danmerkur þar sem þau ætla að vera hjá okkur yfir áramót og rúmlega það. Þau koma reyndar ekki til okkar fyrr en á morgun, þar sem þau ætla að bregða sér yfir til Svíþjóðar í stutta heimsókn og mun Arna Kristín fá að kíkja með þeim. Held að hún eigi skilið að fá smá “bank holiday” frá okkur hjónunum enda orðin frekar óhreyfanleg, konan vegna óléttu og ég vegna “Quality Street” sem hefur verið eins og klettur mér við hlið þessa síðustu daga.

Fyrstu jól okkar ein sem lítil fjölskylda staðreynd og gaman að geta stjórnað aðfangadegi eftir eigin höfði. Tókum einmitt þann pól að hafa íslensk jól, þ.e. halda uppá þau kl. 19 að dönskum tíma (18 að íslenskum). Þannig náðum við að hlusta á messuna í víðóma þar sem við höfðum tengt tölvuna við heimabíóið og sátum svo í rólegheitum í 2 tíma að opna pakka með kaffi og Koníak, kakó og að sjálfsögðu QS.

Eftir rólegan jóladag, þar sem við hjónin tókum áskorun Örnu Kristínar í “Singstar” keppni (sem ég kem inná síðar) var jólaboð á C.F. Richs vej í gær og voru gestirnir ekki í lakara lagi. Gummi, Ásta og Arnar Vilhelm ofurbangsi komu og ekki voru þau tómhent því þau höfðu meðferðis tvö gríðarlega ljúffeng hangikjets læri og grænar baunir. Alltaf er jafn gaman að fá gesti sem koma jafn vel vopnuð með kræsingum. Sátum við hér og átum, umrætt hangikjet, uppstúg, kartöflur, grænar baunir og að sjálfsögðu alíslenskt malt og appelsín, ásamt því að kjafta og spila Trivial langt fram eftir kvöldi. Virkilega vel heppnað kvöld í alla staði, þó stúlkurnar megi nú fara að hysja upp um sig buxurnar í spilamennskunni eftir enn einn Trivial sigur karlpeninganna.

Að lokum vil ég lýsa furðu minni á að grimmdarleikur eins og “Singstar” skuli vera leyfður til dreifingar. Annað eins grimmdarspil hef ég aldrei á ævi minni spilað. Það versta er þó að það vorum við hjónin sem gáfum henni þetta ógæfuspil í jólagjöf. Eftir mikla mönun af hendi Örnu samþykkti Stubbur að taka við hana smá söngkeppni og eins og flest allir vita sem hafa kynnst mér undir áhrifum þá er ég mjög vafasamur söngvari þótt ég sé þekktur fyrir góð spor á dansgólfinu. J-Ben fékk að velja lag og eftir að hafa skoðað lagaúrvalið var ekkert annað lag sem kom til greina en lag Tom Jones “It´s not unusual” sem er eitt besta lag allra tíma. Þrátt fyrir nokkrar skítsæmilegar laglínur var heildarniðurstaðan allhörmuleg og öruggur sigur hjá söngspírunni Örnu Kristínu. Ekki var þjáningu J-Ben lokið þar með. Nú átti nefnilega Arna eftir að velja lag fyrir okkur og að sjálfsögðu var það lag sem hentaði J-Ben sérlega illa (ekki það að nokkuð lag henti honum vel nema kannski instrumental lög). Avril Lavignon varð fyrir valinu með lagið Sk8ter Boy og held ég án þess að vera að grínast að ég hefði eflaust fengið fleiri stig ef ég hefði þagað allan tímann. Þvílík hörmung í alla staði. Eftir að hafa tapað fyrir Örnu 2800 gegn 2300 í Tom Jones laginu var niðurstaðan ca. 8000 stig gegn ca 1800 stigum Stubbsins og vakti þetta mikla kátínu hjá þeim mæðgum og sérstaklega Örnu. Grimmdinni var ekki lokið því eftir að ég var niðurbrotinn eftir þessa útreið þá spilaði Arna frammistöðu mín aftur svo ég gæti hlustað á hversu ömurlegur söngvari ég er. Grátstafurinn hefur ekki horfið úr hálsi mínum síðan og sé ég ekki frammá að nái einhverntímann að uppfylla draum minn um að verða fullgildur meðlimur í “boybandi”. Spurning hvort mar fari þá ekki bara að slafra í sig Viský og stefna á að ná Johnny Cash rödd eða ræða við William Hung um möguleikann á dúett?

Jæja, spurning hvort mar fari ekki að koma sér úr sloppnum í einhverjar spjarir og jafnvel taka einn Tiger Woods við Örnu......Alla veganna getur mar svarað fyrir sig þar!!!

Hátíðarkveðjur,
Jóhann Hung

2 dagar til Jóla!

2005-12-22T18:35:00.000+01:00

Já, nú er ekki nema tveir dagar næstum sléttir í jólin og enn lætur Hr. Búi eitthvað bíða eftir sér. Statusinn er orðinn eitthvað vafasamur og virðist hann færast fjær fæðingardegi þessa daganna. Spurði einmitt Guðrúnu um daginn hvort félaginn væri ekki bara að stefna á heilsárs inniveru og það vottaði ekki fyrir brosi heldur fékk mar bara högg á öxl frá annars rólegri konu.

Kristjana er nýfarin héðan af C.F. Richs vej 112 st. tv. sem er einmitt með svæðisnúmer 2000 og er í hinu ágætis bæjarfélagi Frederiksberg í veldi Dana. Sumir myndu spyrja sig hví ég fleyti þessari nákvæmu lýsingu á vistarveru Vitleysinga í DK, en ég geri það vegna beiðni Norðlendinga sem vilja hafa þessa hluti skjalfesta á alnetinu og jafnvel fyrir aðra sem áhuga gætu haft á þessum upplýsingum.
Ekki var dvöl Kristjönu þó í lengri kantinum, aðeins tæpur sólarhringur sem var þó hinn fínasti í alla staði enda alltaf gott að fá góða gesti.

Eftir síðasta pistil hefðu sumir talið að skál reiði minnar á pósthúsamenningu Dana væri úr-hellt, en þar sem ég gerði enn eina ferð þangað á laugardaginn þá verð ég að láta í ljós óánægju mína með “Ameríku væðingu” póstþjónustu þar sem hræðsla og óöryggi leiða menn áfram í blindni. Mál eru nefnilega þannig vaxin að þennan annars ágæta dag var síðasta póstferðin skipulögð þar sem tvö síðustu bréfin og jólagjöf Egils frænda áttu að sendast. Ekki ætla ég að æsa mig yfir að hafa verið númer 90 á biðlista á þéttskipuðu pósthúsavíti, enda séð það svartara, heldur var það þegar kom að því að afhenda pakkann sem var á leið til Noregs. Eftir hneykslun mína á því að Kaninn hafi krafið pabba Örnu um að gefa upp nákvæma innihaldslýsingu þá vakti það langtum meiri hneykslun að Nollinn (aka Norska leyniþjónustan) skuli gera þessar kröfur líka. Þetta þýðir semsagt að jólagjöfin sem var á leið til Noregs til Egils, stíluð á hann var með stórum límmiða utaná sem stóð ............... eða með öðrum orðum nákvæmlega hvað var í pakkanum. Ég á erfitt með að skilja hvernig frændur okkar í Noregi geti verið svona nojaðir yfir pakkasendingum og þá líka þar sem við erum nú að tala um á milli frændingja! Kannski kemur orðatiltækið að vera nojaður frá þessum vitleysingum?

Annars held ég samt að kellan sem ber út póstinn hugsi ekki sérlega vel til mín, enda passar venjulega að hún mætir á svæðið rétt fyrir hádegi og þar sem ég er nú einu sinni í jólafríi, búinn með nánast allan undirbúning fyrir stórhátíðina, hefur það ekki klikkað að þegar hún hefur komið og bankað uppá með pakka frá Klakanum þá er ég í köflóttu náttbuxunum, köflóttu inniskónum og köflótta sloppnum með bringuhárin útum allt. Soldið fyndið mál, en ég held samt að hún hugsi með sér að ég sé einhver helv... íslenskur atvinnuleysings aumingi, sem er þó með nokkuð myndarlega mottu á bringunni, að nýta sér sósíalinn í Danmörku.
Tel ég nú að skrifum mínum um póstþjónustu Dana sé lokið, enda stutt í þörf á faglegri sálfræði aðstoð ef lengra væri haldið.

Nú þarf ég að fara að skella mér í Fajitas kjúlla gerð og get því ekki hjalað hér áfram en þar sem ég stefni á að “laga" drippið í helv... eldhúsvaskinum í kvöld þá er aldrei að vita nema mar komi með enn eina ömurlega reynslusögu af J-Ben áður en langt um líður. Það tók mig t.d. tvo tíma að laga það sem ég klúðraði síðast þegar ég ætlaði að laga þetta “dripp”. Haaaa, handlaginn?

Kv. Jólastubbur

Pósthús = helvíti?

2005-12-16T23:24:00.000+01:00

Dagur 4 í jólafríi J-Ben var ekki amalegur, enda eru menn enn í skýjunum með góðan árangur á önninni og ekki amalegt að slútta henni með enn einni 9junni. Semsagt 3 9jur og ein 7ja í poka jólastráksins. Held barasta að hið stórgóða lag Hemma Gunn “Út á gólf” sé hinn besti stresspúði og spurning hvort þar sé ekki bara komið íslenska svarið við Dale Carnegy?

Eftir stórgóða tónleika hjá Örnu á miðvikudaginn var tekin aðeins minni útgáfa af tónleikum í dag sem voru ekki síðri. Góður jólastemmari myndast í þéttum hópi tónlistarunnenda og vitleysinga og er ég ekki frá því að nokkur tár hafi runnið hjá konunni, sem væri jafnvel stærri fréttir ef hún væri ekki ólétt og því nokkuð veik fyrir tárum. Erfitt samt að hugga konuna þegar m&m auglýsingarnar eru farnar að kitla grát-taugarnar, þó að m&m sé að sjálfsögðu huggulegasta snakk.
Eftir tónleika skelltum við okur í Vanleysu aka Vanløse og versluðum okkur eins og eitt stykki jólatré. Þrátt fyrir smæð íbúðarinnar var rúmlega 2 metra hátt tré fyrir valinu enda ekki annað hægt fyrir stækkandi fjölskyldu.

Nú síðustu daga höfum við hjónin verið að setja lokahönd á jólaundirbúninginn og er næstum allt komið ef frá er talin gjöf J-Ben til spússu sinnar og spurning hvort einhver nettur penni gæti komið með uppástungur um gjöf. Jafnvel spurning um að dulkóða hugmyndir svo konan komist ekki að því;)

Eitt af verkefnum Stubbsins fyrir þó nokkrum dögum var að renna niður á pósthús og sækja eins og einn forlátt ábyrgðarbréf. Ég geri ráð fyrir að flestir hafi gert það einhvern tímann á ævinni og því fullklár á því hve lítið mál það ætti að vera. Eins og margir vita þá hafa einfaldir hlutir vafist fyrir J-Ben annað slagið og þetta verkefni myndi jafnvel flokkast undir það. Ferðirnar á pósthúsið voru fimm og kemur hér stutt útlistun á hverri ferð:
9.des: J-Ben var mættur á pósthúsið í Frederiksberg Center í einni próflestrarpásunni og ætlaði sér að grípa bréf þetta í leiðinni enda stutt að fara. Þegar í pósthús var komið, gerði strákur sér grein fyrir að þetta var bandvitlaust pósthús og því ekkert bréf að fá.
9.des síðar um daginn: Á heimleið úr skóla um kvöldmatarleytið ákveður J-Ben að ná í bréfið í leiðinni þó að pósthúsið geti vart talist í beinni leið. Lukkulega var röðin á pósthúsinu ekki í lengra lagi og því stutt bið eftir afgreiðslu. J-Ben flaggaði lukkulega sneplinum sem átti að tryggja honum bréfið fyrir framan nefið á þreyttri rúmlega sextugri afgreiðslukonu sem var augljóslega komin af léttasta skeiðinu. Ekki var hún nú á þeim buxunum að afhenda bréfið og vísaði J-Ben á dyr þar sem hann hét ekki Guðrún og var ekki með svokallað “fuldmagt” frá þessari Guðrúnu.
10.des: Þennan laugardag var hópahittingur fyrir próf settur seint, þ.e. kl. 14:00. J-Ben var frekar í seinna lagi af stað, en ákvað samt að skreppa við á pósthúsinu í leiðinni og ná loksins í þetta blessaða bréf með “fuldmagt” frá konunni. Mætti á svæðið kl. 14:05 og ætlaði að rífa upp hurðina eins og sá sem valdið hefur, en ekki var jólastráknum ætlað að fá bréfið þetta skiptið, þar sem félagarnir lokuðu kl. 14 og þá er ekkert svigrúm heldur lokað hurðinni kl. 14:00 og vopnaðir verðir mættir til að framfylgja “reglunum”.
13.des: Kallinn búinn í prófunum á því ekkert til fyrirstöðu að leggja allan sinn kraft í að heimta helv... bréfið frá pósthúsdjöflunum. Geng inn á rétt pósthús innan opnunartíma, fullur sjálfstraust um að nú sé dagurinn, og tek greinilega eftir því að starfsmenn líta hver á annan óttaslegnir um að ég sé arabískur hryðjuverkamaður vegna þess eins að ég var vopnaður forlátum bakpoka. Ríf miða í biðraðavélinni og lít á hann.....númer 30 í röðinni. Ekki lét ég það nú slá mig út af laginu því nú var sko dagurinn, miðinn var á leið heim! Eftir rúman hálftíma var röðin komin að J-Ben og lét ég því miðann fljúga á borðið í glæsilegri skutlu sem ég hafði dundað mér við að föndra meðan ég beið. Ekki var þessi afgreiðsludama frískari en sú fyrri, þó hún hafi verið ekki nema tæplega fertug, ef ég ætti að giska, með giftingarhring á hönd og því greinilega ekki einhverf eða einbúi. Eftir að hafa tuðað í J-Ben um að tilkynningin væri ekki leikfang, tjáði hún mér að bréfið fengi ég þó og ekki var ánægja stráksins lítil við þessi skilaboð. Bréfið var ekki nema hálfan metra frá löngum faðmi stráksins þegar hin undursamlegu orð kellingarinnar hljómuðu: “þú verður að hafa vegabréf eða ökuskírteini til að geta tekið við bréfinu”! Ekki var ég nú sáttur við þessi skilaboð og tjáði henni að umrædd Guðrún væri nú konan mín og í bréfinu væri skírnarvottorð og gíftingarvottorð okkar. Ég bauð henni VISA kort, Sygesikrings kort og stúdentakort persónuleika mínum til staðfestingar en ekki féll hún fyrir því. Hvað þá heldur þegar ég bauðst til að gyrða niður buxurnar og sína henni fæðingarblett sem ég er með aftan á lærinu. Kella hjakkaðist bara á þessum blessuðu “reglum” pósthússins og skipti því annað litlu máli. Er svo ekki frá því að beljan hafi hlegið af mér þegar ég gekk skjögrandi leið minnar.
15.des: Bréfið loksins sótt úr höndum póstdjöflanna og ekki mátti muna degi á því, þar sem daginn eftir hefði þetta bréf verið endursent til Íslands. Ekki var það þó stoltur J-Ben sem gekk burt frá pósthúsinu þennan fimmtudag og myndu jafnvel sumir segja að þessi 4-5 jól sem J-Ben var að vinna á pósthúsi Mosfellsbæjar hafi ekki dottið inn í reynslubanka stráksins eða þá að danir séu okkur langt að baki er varðar póst og afgreiðslu þeirra.

Hef ekki meira að segja að sinni, nema kannski að óska Eddu og Stjána til lukku með prinsessuna sína sem var að fæðast rétt í þessu. Nú fer hver að verða síðastur ef mar ætlar sér að vera með eitt 2005 módel. Spurning að skella sér í tröppugang með frúnni til að ýta undir, eða jafnvel kannski smá ............

Jólakveðjur,
Jóhann Benediktsson “Atvinnu Vitleysingur”

Rólegheit í blogginu

2005-12-09T15:13:00.000+01:00

Á meðan ekkert gerist í blogginu hérna má sjá helstu fréttir inni á barnalandssíðunni hans búa

kv. Við

Líknardráp?

2005-11-08T21:58:00.000+01:00

Nú, rétt viku eftir að Steinsen, Drífa og Júlíanna yfirgáfu okkur næstum Danina hér á C.F. Richs vej er margt búið að gerast og jafnvel einhver peningasumman fokin í verslunarleiðangra fyrir barn það er hefur ekki ennþá náð núllstöð sinni í ártali. Dagarnir með Steinsen og familíu voru virkilega góðir í alla staði, þar sem Kaninn fékk að finna aðeins fyrir því í góðum félagsskap Jóla Harboe sem var svo vingjarnlegur að detta inn í Netto um miðjan október. Þau hjónin skildu eftir sig nokkrar rispur á H&M kortinu okkar og ekki getum við kvartað yfir því;)
Á fimmtudegi eftir brottför þeirra var komið að fyrsta af fjórum lokaprófum hjá J-Ben sem eru öll í formi munnlegrar hópvarnar. Ekki lét árangurinn á sér standa og var niðurstaða dómara 9ja fyrir hóp íslenskra vitleysinga með tilvistarkreppu fjarri heimalandinu. Austuríski snillingurinn sem dæmdi vörnina olli okkur þó yfirdrifnum pungsvita með harðfylgni sinni og hressleika.

Helgin hjá okkur var svo ekki í amalegri kantinum, þó byrjun hennar hafi ekki lofað góðu. Vöknuðum við hjónin á laugardagsmorgni eftir vel heppnað föstudagskvöld þar sem Beggi og Lilja komu í mat, með það fyrir augum að hafa bílaleigubíl fram á mánudag og barnamublu leiðangur skipulagður sama dag. Datt þá J-Ben í hug að starta aðeins upp Pésa, aka Pc staðtölvan, og ekki vildi betur til en að stór blossi kom aftan úr gripnum með tilheyrandi hvell og reykkarstybbu. Kallinn fékk nett sjokk og grét smá, en tók sér tak og kippti öllu klabbinu úr sambandi og ákvað að láta svitann bíða betri tíma. Frá þessum punkti var helgin hin besta, þar sem við náðum að versla skiptikommóðu, barnavagn, rúm, ömmustól?? og eitthvað fleira sem ég hef ekki niðurneglda tölu á. Minnstu munaði að við versluðum eitt stykki þurrkara í þeim eina tilgangi að ná eyðslu dagsins upp í 10.000 DKK, en sem betur fer náði Arna að sansa okkur um að þetta væru ekki bestu rökin fyrir kaupum. Usssss, hún er orðin full gáfuð fyrir okkur vitleysingana.

Sunnudagurinn var svo tekin í fjölskylduferð upp til Helsingør, sem er nota bene sá hluti Danmerkur sem er næst Svíþjóð, eða 4km frá því annars ágæta landi. Þar var tekin skoðunarferð um Kronborg slot og verð ég að segja að sá kastali er bara fínasti kofi og virkilega gaman að ganga um skreytta sali og herbergi þar, þó Arna hafi orðið fyrir smá vonbrigðum yfir skort á “alvöru prinsessu herbergjum” í kastalanum. Spurning hvort Magga drolla þurfi ekki að fara að huga að því að setja upp eins og eitt svoleiðis stykki.
Í gær var kominn tími til að huga að Pésa og greip ég því til þess ráðs að msn bjalla á Vilson sjálfa, þar sem ég hafði óljósa minningu um að hann hafi lent í álíka krísu fyrir nokkrum árum. Eftir nokkur góð ráð frá Vilson var J-Ben tilbúinn fyrir tölvuaðgerð til bjargar gripnum sem hefur verið nokk lengi á dauðadeildinni sökum elli og álags. Í dag var því farið í verslunarferð og eitt stykki power supply verslað og tengt í góða flækju. Tíu mínútum síðar var gripurinn kominn í fulla keyrslu eins og ekkert hafi í skorist. Spurning hvort mar sé á vitlausri hyllu í þessari viðskiptafræði? Velti því samt fyrir mér hvort ég ætti að fremja líknardráp og leyfa greyjinu að hvíla í friði, en svo sá ég hvað það væri ómannúðlegt gagnvart sjálfum mér

Fyrir þá sem höfðu úthald í að hlusta á mig láta dæluna ganga hér að ofan er ég með smá glaðning til að deila, en nú er hr. Búi að klára sína 32 viku og því aðeins tæpir tveir mánuðir (samkvæmt síðustu tölum) og má segja að eftirvænting eftir komu hans fer vaxandi með hverjum deginum. Jæja, ekki ætla ég að láta þetta verða þjáningafullra fyrir ykkur og læt ég því að ritstörfum þar til næst og óska ég ykkur gleðilegra Harboe jóla;)

Mæli samt með hinu umdeilda blaði Séð & Heyrt til lestrar þessa daganna, en þar má einmitt sjá J-Ben fagna fræknum sigri sinna manna í IF Guðrúnu á hinu fræga Klakamóti sem haldin var í Álaborg um miðjan september síðastliðinn.

J-Ben

afleitt mittismál og hreyfifóbía

2005-10-28T12:51:00.000+02:00

Jæja þetta blogg verður með óhefðbundnara móti því ég fór í smá ritstuld og stal sumum fréttunum úr tölvupóst sem ég var að skrifa hehe... en það er nú bara okkar á milli.

Mér datt í hug að senda nokkrar línur fyrst ég sit við tölvuna og á að vera að skrifa skýrslu um líkamsástand mitt og framfarir eftir aukna hreyfingu síðustu 2 mánuði (vegna íþróttafræðikúrs sem ég er í í Kennó:) sem er aðeins fáránlegt í ljósi þess sem framfarirnar eru engar en afturfarir hrikalega miklar. Svo ég tali nú ekki um neikvæða niðurstöðu úr þyngdarmælingum og mittismáli. En maður verður bara að reyna að slá á létta tóna og jafnvel skella með nokkrum óléttumyndum til að tryggja að kennarinn muni að ég sé ólétt en ekki með átsýki á háu stigi og hreyfifóbíu.

Hérna er sól og blíða og yndirslegt veður. Arna Kristín er í skólanum og er svo að fara í afmæli seinnipartinn og fram á kvöld. Þannig að hún verður ekki heima þegar Steini, Drífa og Júlíanna mæta á svæðið en þau lenda um 18:00! Usss hvað það verður gaman! Við vorum með heimsókn síðustu helgi líka, þá kom Benni tengdapabbi til okkar. Það var æðislegt að fá hann til okkar og ekki var það verra þegar hann bauð okkur út að borða á Skt. Gertruds Kloster, en það er rosa fínn veitingastaður í klaustri frá 13oo og eitthvað. Loksins fékk maður tækifæri á að klæða sig aðeins uppá hérna í Danmörkunni:).

Annars fátt að frétta enda má ég svo sem ekki gera neitt nema liggja fyrir og ef fólkið heima á Íslandi fengi að ráða þá væri búið að loka mig inni í búri svo ég sé stillt. Arna og Jói tóku sig til og skáru út grasker í fyrradag og það kom svo vel út. Þegar búið var að hreinsa allt aldinkjötið út sá Arna um að teikna andlitin á þau og Jói skar út. Á meðan sá ég um að hita kakóið, þeyta rjómann og taka pipakökur úr pokanum og setja á disk (he he ef ég væri mamma mín þá hefði ég séð um að baka smákökurnar og gera heita súkkulaðið en usss, ekki getur maður verið fullkominn) og var á myndavélinni. En þetta kemur svona ljómandi vel út og núna erum við með graskerskertaskreytingar á svölunum.

Ég reyndi að setja inn myndir úr klaustrinu og af graskerunum en það klikkaði e-h. Kannski kemur það bara inn næst.

:)

Myndir frá Berlín

2005-10-18T14:34:00.000+02:00

Arna og Alex

Það eru komnar inn myndir frá Berlínarferðinni!
Nenni ekki að skrifa um ferðina núna en hún var alveg frábær.

Ich Bin Ein Berliner!!!

2005-10-11T18:47:00.000+02:00

Sá sem fyrstur getur upp á því hvaða gaur eða gella átti þessa hnyttnu setningu, fær julefrokost á C.F. Richs Vej gefið að viðkomandi versli sér flug í haustparadísina hér í útlandinu.
Eftir rúman sólarhring mun Ringparken fjölskyldan (AKA Vitleysingarnir) leggja land undir fót og heimsækja Berlín, sem hefur hýst merka knattspyrnumenn sem Eyjó Sverris og hýsir nú Kristjönu systir Guðrúnar. Þar munum við hitta fyrir áðurnefnda Kristjönu og Egil frænda son hennar. Er meiningin að vera það í nokkra daga og taka púlsinn á því hvort Berlín sé málið eða bara enn ein blaðran sem tiplar á broddi títuprjóns!
Eins og sumir glöggir sekkir hafa kannski tekið eftir þá hefur J-Ben ekkert verið sá duglegasti við skrif hér og aðrir myndu segja að hann væri über sekkur og taðskegglingur fyrir leit og almennan aumingjaskap, en ekki ætla ég að erfa þau leiðinda skilaboð sem mér hafa borist með hinum ýmsu boðleiðum. Hins vegar verð ég að segja að Guðrún eiginkona mín hafi séð til þess að ég gat ekki skorast lengur undan bloggskyldu minni, með því að hóta að slíta bloggsamstarfi okkar og stofna sólóbloggun.

Búi litli danglar duglega í mömmu sína daglega og jafnvel í pabba sinn líka þegar hann gefur færi á sér og greinilegt að um er að ræða barn boltans en ekki ballett svein eins og Guðrún hefur eitthvað verið að hrella mig með.
Annars gerðum við hjónin okkur ferð á Frederiksberg Hospital þar sem við áttum gott spjall við hana og svo þuklaði hún aðeins á konunni og leyfði okkur að finna fyrir haus Búa og verð ég að segja að ég er mjög sáttur við að hann skuli fá höfuðlag móður sinnar en ekki vatnshöfuðs hnullunginn sem pabbi hans er með, aka “mellon on a touthpick”!!! þá gæti reynst erfitt fyrir greyjið þegar hann eldist að finna derhúfu sem er nægilega stór.
Mar átti samt ekki sérlega góða syrpu þegar ljóskan tók svo upp einhverja fornaldar hlustunarpípu sem leit frekar út eins og löng mjó hasspípa eða eitthvað þvíumlíkt og fór að hlusta eftir hjartslætti Búans. Hún gaf J-Ben færi á að hlusta á slátt barnsins en ekki gekk það sérlega vel því tóneyrað var eitthvað að stríða mér og eftir tilraun númer 2 spurði hún hvort ég þyrfti ekki að fara að panta mér tíma hjá eyrnalækni og fá heyrnartæki ígrætt. Þetta þótti þeim Guðrúnu nokkuð fyndið og næstum jafn fyndið og næstu þrjár tilraunir sem gerðar voru til að leyfa stráknum að finna hjartslátt magabúans, en ekki voru þær árangursríkar og því var látið af tilraunum í bili og tími pantaður hjá Peder Olsen eyrnasérfræðings dönsku krúnunnar!

Jæja, þá er múrinn rofinn og get ég því dottið í dvala næstu vikur og mánuði með góða samvisku, nei bara að kidd’ ykkur. Ætli við hjónin komum ekki með Berlínar pistil eftir sirka bát viku og deilum ferðasögu með ykkur ágætu lesendum.
Þangað til næst, Auf Wiedersehen junge leuten!

Lass' sie nach Berlin kommen!!!!!!!

Egill að mæta á svæðið!

2005-10-08T10:18:00.000+02:00

Það er ekki oft sem allir eru vaknaðir hérna á laugardagsmorgni kl. 09:00 en dagurinn í dag er sérstakur. Í fyrsta lagi þá á Arna Kristín að mæta í tónlistarháskólann sinn kl. 10 því þar eru þriggja tíma prógram í fiðluspili, dansi, söng og rithma... rosalegt stuð. Tímasetningin hefði ekki getað verið betri því Jói þurfti að mæta í hópavinnu kl. 10 svo þau gátu verið samferða. Svo þegar líður á daginn stingur Jói af en hann er að fara að keppa síðasta leik sumarsins og svo er e-h hittingur hjá strákunum eftir það. Ég sit við og er að keppast við að klára sem mest af ritgerð sem ég á að skila á mánudaginn því við Arna Kristín erum á leiðinni út á völl rúmlega 17 að sækja "litla" frænda. Egill frændi er 13 ára og býr hjá pabba sínum í Noregi þessa önn því Kristjana systir er að spila í Berlín. En ég er hálf stressuð að hitta þessa elsku því hann er búinn að stækka svo að hann er orðinn miklu stærri en ég, ussss! Áður en maður veit af verður maður orðinn eins og litlu kerlingarnar í jólaboðunum sem tala ekki um annað en hvað börnin eru orðin stór og hvað tíminn líður hratt;) En frændi ætlar að dvelja hjá okkur fram á mánudagskvöld og heldur svo för sinni áfram til Berlínar.

En ritgerðin mín er víst ekki að verða neitt lengri á meðan ég er að skrifa þetta blogg svo ég kveð að sinni,
Guðrún

Vúps sorry vinkonur

2005-10-06T11:51:00.000+02:00

Hey, ég var að fatta að ég var ekki búin að óska Lísu og Sigga til hamingju með Selmu Rún og Andreu og Davíð með sína prinsessu. En ég geri það hér með enda ótrúlega flottar stelpur báðar tvær.
P.s.En mér til varnar þá var ég búin að skrifa það á barnaland.is og maður er bara farinn að rugla þessu öllum saman.

kv. Guðrún

bloggmenning og námskeiðshald!

2005-10-04T17:37:00.000+02:00

Sumir vilja meina að bloggmenningin sé að líða undir lok. "Er það rétt" spyr maður sig með tárin í augunum. Til að fá niðurstöðu í málið gerði ég stöðutékk á nokkrum mikilvægum síðum og komst að því að fólk sem er búsett erlendis stendur sig ólíkt betur en heimalingarnir á Íslandi. "Af hverju" spyr maður sig enn á ný og lagt var af stað í aðra könnun. Jú, þau svör sem bárust voru: "þeir sem búa í útlöndum verða að blogga svo við hin getum fylgst með því sem er að gerast!"... en þá fór ég að velta fyrir mér hvort líf okkar útlendinganna sé mikilvægara en ykkar hinna? Hummm, gæti verið en af hverju að hafa bara einstefnublogg þegar allir gætu skellt inn nokkrum línum einu sinni í mánuði eða svo. Með þessum haus skora ég á ykkur, kæru heimalingar, að blogga öðru hverju:) Jamm, en þar sem við höfum verið eins og slökustu heimalingar þá hafa ekki allir áttað sig á því að við erum mætt á nýjan leik. Sem betur fer kíkti þó Tumi Þumall við ásamt vinkonum mínum. Stundum veltir maður því fyrir sér hvort eitthvað sé á milli þeirra en Stubburinn vill meina að Tumi sé samkynhneigður svo allt er í góðum gír.

Við fjölskyldan skelltum okkur til Svíþjóðar í gær og knúsuðum þar agnarsmáu tvíburaprinsessurnar og náðum að taka netta æfingu áður en Búi mætir á svæðið. Uss, hvað þær voru sætar. Svei mér þá ef það hafi ekki bara komið upp smá tilhlökkun í okkur. En áður en ég fer að unga út þá ætla ég nú fyrst að kíkja til Berlínar og sjá hvernig hún systir mín býr. Þori reyndar ekki fyrir mitt litla líf að segja læknunum frá því en ég er búin að vera svo stillt og góð að það hlýtur að vera í lagi. Ég verð að viðurkenna að það er ekkert gaman að taka því rólega og sakna þess brjálæðislega að mega ekki hjóla, hlaupa og bara fíflast. Fyrir vikið verður bara meira að gera hjá Jóa og hann var að skrá sig á námskeið fyrir karla og þar sem ég veit að hann vonaðist til að einhver væri til í að koma með honum skelli ég með námskeiðslýsingunni.

NÁMSKEIÐ FYRIR KARLA!!!

ALLIR VELKOMNIR
AÐEINS FYRIR KARLA

Athugasemd: námskeiðin eru flókin þannig að aðeins átta geta sótt hvert námskeið

Hvert námskeið tekur tvo daga og efnið er eftirfarandi:

FYRRI DAGUR

HVERNIG Á AÐ FYLLA ÍSMOLAMÓT ?
Skref fyrir skref með glærusýningu

KLÓSETTRÚLLUR VAXA ÞÆR Á KLÓSETTRÚLLUHALDARANUM? Hringborðsumræður

MUNURINN Á RUSLAFÖTUM OG GÓLFI
Æfingar með körfuefni (teikningar og módel)

DISKAR OG HNÍFAPÖR: FER ÞETTA
SJÁLFKRAFA Í VASKINN EÐA UPPÞVOTTAVÉLINA?
Pallborðsumræður nokkrir sérfræðingar

AÐ TAPA GETUNNI
Að missa fjarstýringuna til makans Stuðningshópar

LÆRA AÐ FINNA HLUTI
Byrja að leita á réttum stöðum í stað þess að snúa húsinu við gargandi Opin umræða

SEINNI DAGUR

TÓMAR MJÓLKURFERNUR; EIGA ÞÆR
AÐ VERA Í ÍSSKÁPNUM EÐA Í RUSLINU?
Hópvinna og hlutverkaleikir

HEILSUVAKT; ÞAÐ ER EKKI HÆTTULEGT
HEILSUNNI AÐ GEFA HENNI BLÓM
PowerPoint kynning

SANNIR KARLMENN SPYRJA TIL VEGAR ÞEGAR ÞEIR VILLAST

Sönn saga frá manninum sem spurði til vegar

ER ERFÐAFRÆÐILEGA ÓMÖGULEGT
AÐ SITJA ÞEGJANDI MEÐAN HÚN LEGGUR BÍL?
Ökuhermir

AÐ BÚA MEÐ FULLORÐNUM; GRUNDVALLARMUNUR Á ÞVÍ AÐ BÚA MEÐ MÖMMU ÞINNI OG
MAKA Fyrirlestur og hlutverkaleikir

HVERNIG Á AÐ FARA MEÐ EIGINKONUNNI Í BÚÐIR Slökunaræfingar, hugleiðsla og öndunartækni

AÐ MUNA MIKILVÆGAR DAGSETNINGAR
OG AÐ HRINGJA ÞEGAR ÞÉR SEINKAR
Komdu með dagatalið þitt í tímann

AÐ LÆRA AÐ LIFA MEÐ ÞVÍ
AÐ HAFA ALLTAF RANGT FYRIR SÉR
Einstaklingsráðgjöf og samtöl

En í lokin vil ég óska Guggu, Sigga og Sögu Margréti til hamingju með Una Stein en hann kom i heiminn þann 29. sept og er algjör draumaprins.

Endurkoman og heimasíða Búa

2005-09-16T17:15:00.000+02:00

Það er svolítið langt síðan síðast... ég er hreinlega ekki alveg viss hvernig best sé að tækla þetta mál. En þar sem ég er mikill áhugamanneskja um fótbólta hlýtur það að takast.

Við komum aftur út til Köben 8. ágúst en það tekur vitleysinga eins og okkur alveg rúmann mánuð að ná áttum og koma lífinu í fastar skorður. En það er komið svo nú er ekkert til fyrirstöðu að blogga aðeins. Við Arna Kristín erum einar í kotinu því Jói er á leiðinni á Klakamót. Það er samansafn af íslenskum karlmönnum sem hittast, í Álaborg að þessu sinni, og spila saman fótbolta og hafa svo hálf samkynhneigt ball á eftir. Ég veit ekki hvort að danskortið hjá Jóa var orðið fullbókað en hann er nú sætur strákur og ætti því ekki að vera lengi að kynnast hinum strákunum! Það passaði hann fór og Arna Kristín skilaði sér heim á sama tíma en hún eyddi síðustu 4 dögum á Nord-strand með bekkjafélögunum. Ég veit ekki alveg hver ég ætti að skella mér til að vera í stíl við þau pappírsfeðginin en íslandsför mín telst nú kannski með. Ég ætti einmitt að vera að koma aftur til íslands á þriðjudag i næstu viku vegna skólans en er búin að ákveða að mæta ekki. Það er allt of mikið að vera óléttur og vera sí og æ í flugvél. Reyndar er þetta smá hræsni því ég keypti flug fyrir okkur fjölskylduna til Berlínar þann 12. okt en ég hugga mig við að það er eingöngu klukkutíma flug. Svo er náttúrulega nauðsynlegt að kíkja í heimsókn á Kristjönu systir í hennar nýju heimkynni. Það verður ekkert smá spennandi líka þar sem ekkert okkar hefur staldrað þar við á ferðum okkar um heiminn. Bráðum þarf maður að kíkja á bókasafnið og finna bókina "túristi í Berlín" þannig að maður nái að sjá það helsta á þessum 6 dögum sem við höfum.

Eitt okkar fyrsta verk eftir að við komum út var að fara í sónar og tékka á Búa. Hann var nú bara hress og verður án efa hinn besti vitleysingur. Við vorum alveg að rifna úr stolti þegar við sáum hann veifa til okkar þannig að við ákváðum að skella á laggirnar barnalandssíðu svo þið hin náið líka að fylgjast með því sem er að gerast hjá okkur í þeim málunum. Reyndar er síðan eins konar tækifæri fyrir mig til að gerast fyrirsæta því það er fátt annað þarna en óléttumyndir af mér. Segið svo að mar sé ekki athygglisþurfi.

En sem sagt eru allir vitleysingarnir ánægðir með að vera komnir í sitt gamla, rólega danska líf og regla komin á hlutina. Við höfum fengið eina magnaða heimsókn en það var Ásbjörg (systir Jóa) og fjölsk. hennar. Þau stoppuðu hjá okkur í viku og saman lögðum við land undir fót og kíktum í Legoland, Ljónagarðinn og Egeskovslot. Usss, alltaf gaman að fá góða gesti og það eru fleiri að fara að rigna inn hjá okkur strax eftir helgi.
J�i og vi�haldi�...

Svo í lokin vil ég óska Önnu frænku, Nonna og strákunum til hamingju með litlu tvíburastelpurnar.

Tv�burad�turnar

Ætli ég láti þetta ekki duga að sinni því það er svo mikið sem ég gæt sagt að ég hreinlega veit ekki hvar ég ætti að byrja.

Over and out!

Það er algjör vitleysa...

2005-06-21T18:04:00.000+02:00

Þá er komið að því... rattattatammmm, síðustu 2 vitleysingarnir eru að yfirgefa Danmörku og stefna þeir til Íslands. Ég veit ekki hversu mikið verður bloggað í sumar því vitleysingarnir verða þá ekki í klóm danadrottningar á meðan. En hver veit sína ævi fyrr en öll er og því er bara að bíða spenntur lesandi góður, í von um óvænta stefnu í bloggmálum.

Farið vel með ykkur vinir nær og fjær þangað til næst,

Guðrún og Búi

Ha, Oral Job...Neiiii Oral Exem!

2005-06-06T22:00:00.000+02:00

Já, ekki vil ég að fólk á klakanum fari að halda að Stubburinn sé dottinn í argasta Danaklám og hvað þá heldur eina af hinum dönsku stjörnumerkja blámyndum sem tröllriðu alheiminum þegar Stubbur var með hálf siginn pung, ha Tyrenstegn?

Ótrúlegt þykir mér hvað orðið ORAL hefur eitthvað verið viðloðandi mann þessar síðustu vikur, orð sem oftast er kennt við klámmyndir og annan “ósóma” sem Stubbur er síður til í að samtengja nafn sitt við. Tala nú ekki um þegar mar notar orð eins og gott oral .... eða jafnvel djúpt oral ....!
En málið er að eftir 10 ævintýrið mikla hjá Stubb, Begga og hinum vitleysingunum var stefnan sett á “solid” sjöu þegar kom að “Business Project” vörn þar sem Stubbur þurfti í fyrsta sinn að standa einn og yfirgefinn til varnar verkefnis með orð sín ein sér til varnar. Ekki nóg með að mar stóð einn og yfirgefinn, eins og Hemmi myndi orða það, heldur var mar með fyrirlestur í byrjun varnar án “hjálpartexta”, einnig í fyrsta sinn.
Ekki nóg með að þessi fyrirlestur hafi verið smurður vel, heldur var Stubbur það málglaður að hann var bæði stoppaður í fyrirlestri og vörn til að rýma gólfið fyrir öðrum verjendum. Einkunn dagsins var ekki langt frá 10junni frægu, AKA 9 í boði hússins og dansaði Doktor fugladans í lok prófs í ljósi þess að Meistaranám Stubbsins er nákvæmlega hálfnað og árangurinn þokkalegur þó Stubbur segir sjálfur frá. Aldrei fallinn og í raun aldrei tæpur, þó Thomas “pukewomit” Queck hafi gert óheiðarlega tilraun með 6u í International Marketing fyrr á þessari önn. Erfitt samt að vera að kippa sér upp við dóm frá manni sem ber nafn skottulæknis og er í þokkabót dvergur með nett sítt að aftan og hárígræðslur bak við eyrun (sagt á mjög svo hlutlausan hátt án fordóma).

Nú tekur svo við “erfið” bið, AKA 10 dagar til klakaferðar og mun ég væntanlega þjást þessa daga í gríðarlegri slökun með gullfallegri óléttri eiginkonu minn, dóttur og ófæddum þríburum, að ógleymdum Begganum sem mun deila Ping Pong borði með Stubb í hádegi morgundagsins. Verst samt að mar sé eitthvað bundinn við boltaspark á morgun og því með góða sprittbremsu á öllum fjórum, spurning hvort mar láti kyppuna duga!

Stubbur afrekaði það reyndar síðastliðinn laugardag að setja 2 stykki í 6-1 sigri gegn liði því er staðsett var í öðru sæti og því kominn með 9 í 9 leikjum og orðinn markahæstur Guðrúnarmanna, sem getur ekki verið slæmt fyrir örvhentan vitleysing sem stamar þegar hann er full “glaður”!

Að lokum vil ég koma með smá bón til allra þeirra sem þykja vænt um okkur hér úti. Mál eru nefnilega þannig vaxin að við erum með íbúð til sölu í Hulduhlíðinni og eigum eitthvað erfitt með að fá fólk til að kaupa og ef einhver hefur eins og 15,3 kúlur sem sá hinn sami veit ekki alveg hvað hann/hún á að gera við, þá mæli ég endilega með íbúðinni sem frábærri fjárfestingu. Spurning hvort Himmi komi ekki bara til bjargar eins og þegar hann verslaði bíl konunnar síðasta haust.? Eða jafnvel Boltinn?

Kveðja frá Sumarfrísstubb og familíu!

Vitleysingur, um Vitleysing, frá Vitleysing til ?

2005-05-28T23:09:00.000+02:00

Fúff, veit ekki alveg hvar ég á að byrja þetta blogg. Er það fáránlegur sigur okkar Liverpool manna á miðvikudaginn, fáránleg einkunn Stubbsins í munnlegri vörn í Operations Management eða fáránleg klipping Stubbsins í dag!!!!!

Við fyrstu sprettunni verð ég bara að kveða upp ýlfr að sið úlfa til að lýsa gleði þeirri er ljómaði á C.F. Richsvej þetta miðvikudagskvöld, þó eini maðurinn sem spangólaði hafi verið STB sjálfur á meðan Guðrún og Beggi sátu agndofa yfir þessum blessuðum 6 mínútum þar sem STB dansaði eins og óður maður með flær á tánnum. Er ekki frá því en að fugladansinn hafi verið stíginn, konu minn til mikillar ógleði þetta kvöld.

Eins og ég kom inná hér að ofan var Stubburinn að gera ágætis hluti í skólamálum á mánudeginum eftir stórgóða helgi með Mutre, Padre, Ásbjörg, Hreiðari og Sunnu Björk.
Gleði mikil á Nyhavn!
Mútta hafði einhverjar áhyggjur að þau væru að skemmileggja frama Stubbsins innan veggja skólans en annað var nú raunin þar sem Stubbur ásamt Begga og tveimur öðrum íslenskum vitleysingum tókst að koma prófdómurum á óvart með “fagurmæli” og “fágaðri frammistöðu” og heilla þá til að nota orð eins og “outstanding presentation” og “standard setting performance” og einkunninni 10 bara skellt framan í okkur og er Stubbur ekki viss hvort annar hópur hafi jafnað þennan árangur eða betrumbætt. Já, hver hefði trúað þessu? Tala nú ekki um þegar mar hefur ekki verið sá duglegasti við að lesa í þessu fagi á önninni!
Til að koma sér niður á jörðina, þá tók Stubburinn upp á því að fá konuna til að taka smá “snyrtingu” á kollinum á STB í gærkveldi. Ekki var nú um venjulega klippingu að ræða heldur var takmarkið sett á snoðkollaklippingu og tókst konunni bara stórvel í frammistöðunni þrátt fyrir smá flensu sem hefur verið að herja hana síðustu daga. Ekki var snoðklipptur Adam þó lengi í paradís, því konan hvíslaði bón að mér í morgun að ég myndi láta hárið vaxa að nýju sökum þess að ég hræddi hana sökum “american History X”, NýNasista” lúkkinu á mér og því að hún væri hrædd við að sofa við hliðina á mér!
Myndarlegur?
ekki alveg hvað hún er að tala um, en fólkið í hverfinu er samt eitthvað farið að kalla mig “Mental” Benediktsson þó ég viti ekki alveg hvað það á að meina? kannski vegna hresslegrar framkomu?

Fyrir ykkur sem hafa ekki gefist upp á lestri þessa pistils hef ég smá verðlaun, og ekki er ég að tala um félaun heldur upplýsingalaun sem jahhh sumir vita hugsanlega og aðrir hafa lagt ekki svo smáar upphæðir uppá að myndi gerast innan skammst eftir stórgott brúðkaup okkar hjónanna.
Jamm, það er lítill Vitleysingur á leiðinni og hugsanlega þrír ef draumfarir Stubbsins hafa eitthvað um þetta mál að segja. Einn lítill Stubbur eða lítil “Stybba” sem hljómar reyndar ekki sérlega vel ef mar hugsar útí það mun detta inn rétt eftir mót ára og eins og Sveddi sagði fyrir nokkrum dögum þá væri þetta skuggalegt afrek hjá Stubb og frú og eitthvað sem fæstir byggjust við af Stubbnum og hans miðfæti og vil ég þakka honum fyrir þessi fallegu orð í minn garð.
Það er nú aldrei að vita nema við sýnum eins og eina bumbumynd af konunni innan skamms til kynna búann fyrir netinu og ykkur sem á horfið!

Vitleysingakveðjur,
STB A.K.A Jóhann B A.K.A Tilvonandi faðir og argandi vitleysingur!

Aprílmyndirnar komnar

2005-05-10T16:48:00.000+02:00

Þá er myndaserían næstum því öll komin. Nú á ég bara eftir að setja inn jól, áramót og brúðkaupsveisluna. Það er bara til svo þvílíkt mikið af myndum þaðan að ég nenni ekki alveg að fara í það að sortera úr strax. En á þangað til verða myndirnar frá ljósmyndaranum að duga!
Reyndar fóru nokkrar myndir á tímaflakk á aprílsíðunni en þær koma á aftast.

Ég lofa að blogga fljótlega,

Kveðja, Guðrún

Splunkunýjar myndir og íslenskur róni með læti!

2005-05-08T13:23:00.000+02:00

Já út á gólfið ekkert stress, já út á gólfið vertu hress því nú er kominn tími til að dansa!

Eins og glöggir menn hafa kannski tekið eftir þá er konan búin að vera sveitt við að setja inn nýjar myndir á myndasíðuna og mæli ég því eindregið með að fólk líti við þar og fylgist með vitleysingum að verki.

Já, sjaldan sem mar er jafn hress á sunnudegi og þessa daganna. Kallinn vaknaður kl. 7 annan sunnudaginn í röð til að etja kappi við mishæfa Dani í tuðrusparki. Nú var mótherjinn lið sem átti vera í sterkari kantinum enda ósigraðir eins og Guðrúnarmenn. Maður var mættur fullseint að þessu sinni sökum einhvers misskilnings um keppnis stað og var mar litinn hornauga til að byrja með, sakaður um ölvun daginn áður. Þökk sé bumbubangsanum í marki andstæðinganna og afar skjálfhentri vörn var þessi leikur aldrei samkeppni. Niðurstaðan 8-3 og að venju setti strákurinn 1, með pönnunni í þokkabót, þó rólegur hafi mar verið að öðru leyti enda hálf laskaður eftir hjólreiðaslys fimmtudagsins sem ég kem inná síðar í þessum pistli. Til að toppa daginn hittum við félagarnir íslenskan róna á metro stöðinni sem var ekki par ánægður með að við neituðum honum um aur fyrir öli og kallaði okkur gyðinga og aumingja. Spurning hver okkar sé auminginn þó!

Fimmtudagurinn síðastliðinn var kaflaskiptur eins og ég kom aðeins inná hér að ofan. Þar sem um var að ræða “Krists himmelfart dag” þá var frí hjá Guðrúnu og Örnu og tók ég mér því frí frá verkefnum og skelltum við okkur í smá hjólaleiðangur á Bröndby Strand þar sem við sleiktum sólina og slökuðum á með teppi á albínóhvíta sandinum á ströndinni með smá öl og ís. Á heimleið var stoppað á næstu Tyrkja Pizzeriu og fengið sér eina sveitta lummu sem bragðaðist sérlega vel. Síðan var ætlunin að hjóla eitthvað áleiðis heim og taka lestina síðasta spölinn, enda ágætis vegalengd frá C.F. Richsvej.
Ég luma á smá heilræði fyrir áhugafólk hjólreiða. Ekki er ráðlegt að fólk sé að leiðast á meðan það hjólar!!
Af reynslu segi ég þetta því við hjónin vorum óttalega rómantísk á leiðinni heim og gerðum einmitt það að leiðast hluta af leiðinni sökum óvenjulegs rýmis á hjólastígnum. Eftir dágóða vegalengd kom óhappið þegar stýrin tóku höndum saman um að festa sig saman og þá voru góð ráð dýr og því tekinn ódýrasti kosturinn og rykkt í sitt hvora áttina sem endaði með ósköpum. Stubbur flaug eitthvað til hliðar og Guðrún skautaði á maganum eftir malbikinu. Ekki varð um mjög alvarleg líkamsmeiðsl fyrir utan ágætis rispur á höndum og sæmilega bólgið hné hjá konunni auk þess sem Stubburinn er ennþá eitthvað slæmur í öxlinni. Það hlaut að koma að hjólaslysi, enda verður mar að prófa allt hér úti, en ágætt að ekki hafi farið verr. Lögreglan varð vitni af þessu og kom hlaupandi að til að aðstoða og ætluðu þeir sér að ferja konuna upp á “skadestuen” þegar hún afþakkaði það og settist aftur á fákinn, þeim til mikillar undrunar.

Hver segir svo að konan mín sé ekki nagli eins og bangsinn?

Að lokum vil ég mæla með einu lagi fyrir alla þá sem hafa gaman af slagara Ragga Bjarna “Flottur Jakki”, en útlenska útgáfan af því lagi er með Bobby Day og heitir Rockin’ Robin. Óþolandi samt hvað þessir kanar þurfa alltaf að herma eftir öðrum!

Hej, Ofurbangsinn!

1. maí frá sjónarhóli Vitleysinganna!

2005-05-01T21:28:00.000+02:00

Jæja, stórgóður dagur orðinn að kveldi. Ofurbangsi vaknaður kl. 7 í morgun “eldhress” og tilbúinn í átök með öðrum Guðrúnarmönnum gegn sveittum Baunum sem nefnast því skemmtilega nafni Camp Climax. Ekki get ég þó sagt að þeir hafi staðið undir nafni í leik þessum þó þeir hafi gert heiðarlega tilraun til þess. Bangsinn stóð sig í stykkinu í leiknum og morgunrisan greinilega að gera sig þennan daginn, enda setti strákur eitt og lagði upp hin tvö í 3-1 sigri Íslendinganna. Eitthvað voru Climax menn ósáttir við mark Stubbsins tveimur mín. fyrir leikslok og fuku fjórir útaf fyrir mótmæli í kjölfarið. Dómarinn ætlaði meira að segja að senda þann fimmta útaf, en hætti við því annars hefði hann neyðst til að flauta leikinn af sökum manneklu Dananna.
Á meðan Stubbur hjólaði svo heim tókst honum að aflýsa hópavinnu á hádegi og var stefnan hjá fjölskyldunni að taka 1.maí heilagann að hætti Dana og skellt sér í 1.maí fagnað í Fælledparken þar sem tugir þúsunda manns voru saman komin til að sötra öl, spila leiki og hlusta á fjölda tónlistamanna sem voru þar staddir. Ekki má þó gleyma því að Stubburinn saumaði heila tölu á nýju kvart buxurnar sínar fyrir brottför og greinilegt að handmennt í 7ára bekk var ekki til einskis.
Sjaldan hef ég séð jafn marga bjórkassa samankomna á einum stað ásamt fólkinu sem þeim fylgdi, þegar í garðinn var komið. Þar nutum við veðurblíðunnar með teppi og nesti að hugga okkur saman litla familían.
Arna skemmti sér konunglega og skellti sér í tívolí-tæki og fékk síðan sykurdrullu á priki til að fá nett sykursjokk í tilefni dagsins, á meðan við hjónin sötruðum nokkra bjóra og sleiktum sólina í félagsskap ölhressra Dana.
Þegar heim var komið eldaði svo Stubburinn hnausþykka hamborgara að hætti hússins og sitjum við hjónin nú í stofunni pakksödd og horfum á “Chocolate” með eitt raðvínsglas við höndina á meðan Arna glápir á Harry Potter undir sæng í herberginu.

Ekki tel ég þörf á frekari skrifum þó ég verði að hrósa Búkóo og Lísu fyrir tíðar skriftir í “comment-a” dálki okkar hjónanna.

Kv. Að sinni, J Danski

Guðrún og Arna, gullfallegar eins og alltaf!

Skuggalegur töffari hér á ferð. Spurning hvort Stubburinn fái "Pilotinn" aftur!

Arna í góðum félagsskap stríðshafmeyjunnar og peninga-frelsisstyttunnar!

Vitleysingarnir í öllu sínu veldi!

Jáááh, húkkkkuullllaðði fyrir Dubbinn.

72 tíma prófglíma.......Mullet it!

2005-04-29T14:56:00.000+02:00

Haaaaaa, enn eitt prófið búið og óhætt að segja þetta kvikindi hafi legið eins og vændiskona á laugardagskvöldi. Strangt prógram frá mánudegi fram á fimmtudagsmorgun var vel þess virði þegar mar opnaði fyrsta bjórinn eftir skil kl. 10:30 á fimmtudagsmorgni. Sumri myndu jafnvel segja að þetta væri full snemmt fyrir veigar af þessari sort, en þar sem við sátum í góðum félagsskap með bæjarrónunum sem hafa margir hverjir verið drukknir frá því að Abba voru upp á sitt besta þá tel ég þetta vera vel innan marka skynseminnar. Ótrúlegt hvað skortur á svefni og mat í nokkra daga getur haft mikil og áfeng “áhrif” á lítinn ofurbangsa eins og mig. Eftir smá lúr um daginn fórum við hjónin á þessa líka skuggalega góðu tónleika hjá prinsessunni á heimilinu eins og Guðrún hin fagra frú mín fór inná hér að ofan. Ekki ætla ég að fara nánar ofan í saumana á þessari ferð því það væri óttalegur tvíverknaður og ekki er ég mikið fyrir það.
Við Beggi skelltum okkur í gærkvöldi á Sam’s bar á Strikinu, sem er nota bene aðal karókí bar bæjarins, og hittum á hresst píps úr bekknum. Ekki get ég sagt að mar hafi gerst svo frægur að taka lagið, en aðrir hlutir glöddu litla bangsann í staðinn. Á barnum var nefnilega staddur hópur fimm miðaldra Íslendinga sem voru að gera sér góðan dag með drykkju og karókísöng. Þegar betur var að gáð, þá kom í ljós að þar voru á ferð pólitíkusar frá okkar ástkæra Íslandi. Fremstur á meðal þeirra var enginn annar en Guðmundur Árni Stefánsson Samfylkingarmaður og fyrrum ráðherra.

Spilltur næstum því frændi Stubbsins?
Það vill nú svo skemmtilega til að hann er einmitt náskyldur Begga og ekki nóg með það heldur líka náskyldur Örnu Kristínu og í raun má þá segja að hann sé hálffrændi Stubbsins, eða eitthvað nálægt því. Eins og glöggir átta sig þá á ef síðasta setning er greind ýtarlega þá eru Arna og Beggi þetta líka náskyld....Tilviljun, held ekki!
Þarna sátu þessir stórspilltu og fégráðugu hvítflipa glæpamenn og sungu Creedence og lög með öðrum snillingum á glæpsamlega slæman hátt. Ekki gátum við félagar staðið á okkur og gripum þá glóðvolga á salerninu og náðum að rugla aðeins í þeim og jahh ég er ekki frá því að ég hafi náð að ljúga aðeins af þeim. Ekki kom það okkur á óvart að þeir létu sig hverfa nokkrum mínútum síðar, enda við búnir að “blow their cover” og því ekki óhætt að syngja eins og falskir hanar með tannskemmd.
Ekki var meira markvert sem gerðist þetta kvöld og því hætti ég hér með að ræða þetta mál og skipti yfir í gleðilegri fréttir.
Nú styttist eins og óð fluga í næstu gestakomu á C.F. Richsvej og ekki er hún af verri endanum. Mutre og Padre boðuðu komu sína í veldi okkar hjónanna um miðjan maí og síðan var aldeilis bætt um betur þegar Ásbjörg, Hreiðar og Sunna Björk melduðu sig inn á sama tíma og því má búast við fjörlegum dögum í Frederiksberg og verslunum H&M eftir rúma hálfan mánuð eða svo. Reyndar þarf Jói litli eitthvað að stunda námið sitt þessa daga en með góðu skipulagi og passlegu kæruleysi getur maður notið tímans og huggað sig í faðmi fjölskyldunnar. Í raun mætti segja að um lítið ættarmót væri að ræða þó Steinsen vanti, enda er hann náttúrulega ættleiddur og í raun ekki einn af fjölskyldunni!
Ég held að þetta sé barasta nokkuð gott í bili, enda annað innlegg okkar hjóna á jafnmörgum dögum, en ég vil enda þessa greinagerð með því að kasta fram hrósi til landans og þá sérstaklega til Mosfellsbæjar fyrir að endurmeta stöðu mína sem starfsmaður í félagsmiðstöðinni síðustu ár og leggja inn hjá mér 60 þúsund kúlur svona í tilefni fátækis okkar hjónanna. Einnig vil ég hrósa Steinsen fyrir að vera næstum því orðinn hugsanlega kannski full-time verslunarstjóri og til Magga Múss fyrir að vera orðinn næsti Guðfaðir Vinnuskólans – Notin’ but love 2 ya!

It's got it's own weather system and all!
Skömmina fær hins vegar konan fyrir framan okkur á tónleikunum í gær sem var með svo fáránlega stórt hár að við sáum ekki nema hálfa tónleikana fyrir henni, einnig útdeili ég hér með skömmum til allra þeirra sem hafa ekki gerst svo frægir að heimsækja okkur hjónin hér í Danaveldi – Þið ættuð að skammast ykkar, arggg!

Keep the shit where it belongs!
Ofurbangsinn

Heimsókn

2005-04-29T00:41:00.000+02:00

Guðrún með uppáhalds stóru systur sínar sitt hvoru megin við sig.
Undanfarna daga hafa mínar heittelskuðu systur verið í heimsókn hjá okkur hjónunum á C. F. Richs vej 112. Reyndar vantaði uppáhalds litlu systir, hana Ingu Rún, en vonandi kemur hún fljótlega til okkar líka.
En fyrir vikið þá hef ég alls ekki staðið mig hérna á blogginu. Ég verð að taka mig á þar sem Jói kemur væntanlega ekkert til með að skrifa á næstunni. Hann er í einhverju prófastússi sem gerir hann ægilega þreyttann.

En já, stóru systurnar komu í heimsókn og það var ekkert smá gaman. Við þræddum allar verslanir Köben og þær gerðu sitt besta til að styðja við bakið á dönsku kaupmönnunum. Svei mér þá ef þær fá ekki bara jólakort frá þeim öllum :-).
Svo skelltum við Hrönn okkur yfir til Svíþjóðar á sunnudeginum (því þá voru búðirnar lokaðar) til Önnu frænku þar sem Hrönn hafði aldrei komið þangað. En þar er sko nóg að gerast því að frænka er ólétt, og ég veit ekki hvort hún hafi áhyggjur af lítilli fjölgun mannkynsins í hinum vestræna heimi því hún ákvað að koma með tvö á einu bretti. Hún sem á tvo stráka fyrir.... svei mér þá ef hún er ekki farin að minna á Ásbjörgu systir Jóa. Nei ég segi nú bara svona, það eru bara tvíburar í fjölskyldunni og hún ræður víst ekki miklu um þetta mál. Hins vegar finnst mér þetta ekkert smá spennandi og gaman að búa svona nálægt þeim svo maður nær að fylgjast vel með þessu öllu saman.

Við Jói fórum áðan á söngva -og danskeppni í félagsmiðstöðinni hennar Örnu og vá, hvað það var gaman. Núna er ég alveg óð í að komast aftur í að vinna í félagsmiðstöð. Mig klæjaði alveg í puttana.... þetta er svo skemmtilegur starfsvettvangur. En Arna söng Vísur VatnsendaRósu og gerði það hrikalega vel. Það vottar ekki fyrir stressi hjá henni að koma fram fyrir alveg fullt af fólki og syngja í migrafón og ég var svo stolt. Enda fékk hún fullt af hrósi frá bæði krökkum og fullorðnum fyrir frammistöðuna og hún sá sjálf um að útskýra á dönsku um hvað textinn fjallaði. Þið hefðuð bara átt að sjá hana... ég var að rifna úr stolti.

Jæja, núna er Jói búinn að yfirgefa mig til að fara með Begga sínum á djammið. Þeir eru ótrúlega sætir saman og minna mest á par sem hefur verið saman í 14 ár. En þeir eru núna að fagna því að vera búnir með 72 tíma próf. Þess vegna er ég núna alein að blogga því Arna er sofandi.

Systur... þið verðið að bíða eftir myndunum þangað til að Jói hjálpar mér að stofna myndasíðu. Þetta er eitt af trixunum hans til að gera sig ómissandi í sambandinu.

Jæja, yfir og út... Guðrún

Stubburinn á Næturvaktinni!

2005-04-19T07:37:00.000+02:00

jæja, þá er Jói litli búinn að vera vakandi í jahhh hátt í fjórtán klukkutíma. Ekki það að mar sé að gera þetta viljandi heldur er maður að leggja lokahönd á próf sem byrjað var á kl 12 á hádegi í gær. Ekki megið þið þó misskilja mig og halda að ég sé eitthvað tregur, mar er bara full lengi að ákveða sig hvað skal skrifa. Snillingar samt á skrifstofunni þar sem skila ber prófinu að þeir opna ekki fyrr en kl. 10 og því verða næstu tveir tímarnir eitthvað erfiðir fyrir Stubbinn litla.
Væri ekki slæmt að fá smá knús í gegnum tölvuna ef einhver býður sig fram. Jæja, get ekki blaðrað endalaust, þarf að fara að hella upp á Begga og setja köttinn í örbylgjuna.

Peace!
Ofurbangsi

Teppi og rósavín

2005-04-16T22:01:00.000+02:00

Ég er að pissa í mig af spenningi því Kristjana systir er á leiðinni í heimsókn og er stödd einhvers staðar í lestarkerfi Kaupmannahafnar á þessari stundu. Það verður svo gaman að fá hana til okkar. Reyndar er Jói núna á djamminu, var að skilja við hann (enda tilneydd eftir að segja fótboltafélögunum allar skemmtilegu en neyðarlegu sögurnar af honum) í góðra manna hópi út að Amager þar sem fótboltaliðið var að halda upp á sigur dagsins með grilli og bjór. Auðvitað mætti ég á svæðið til að styðja við bakið á mínum manni sem stóð að sjálfsögðu við loforðið og skoraði mikilvægt mark. En maður er orðinn svo danskur að maður mætti með bakpoka sem hafði að geyma teppi, ávexti, tapparogara, rósavín og plastglös svo hægt væri að hygge sig i solen og njóta leiksins.

Leikurinn búinn og sigurinn í höfn!!!
Það verður spennandi að sjá hvernig kallinum gengur í þetta skiptið að opna dyrnar þegar hann skilar sér heim en það er eitt mesta kikkið sem ég fæ út úr djammlífi hans.

Jói, Arna Kristín, Lilja Rut, Beggi, Ásta og Gummi á leiðinni í grillveisluna.
En gott að geta hjálpað vinum í neyð og þið vitið að þið getið alltaf leitað eftir ráðleggingum þegar á þarf að halda. Auk þess vil ég bjóða Búkalú velkominn til baka í bloggheim bólverja.

Kv. Guðrún

Að eignast nýjan vin!

2005-04-11T21:30:00.000+02:00

Usssss, Djö.... er orðið langt síðan síðast mar. Ekki ætla ég að þylja hér upp “lamaðar” afsakanir um að ég sé búinn að vera niðursokkinn í námið eða að veikindi hafi hrjáð mig og aftrað mér að skrifa hér. Sannleikurinn er einfaldlega sá að ég hef smitast að Baununum og er því orðinn frekar rólegur í tíðinni og jafnvel má segja fullrólegur ef viktin á baðherberginu segir allan sannleikann.

Þar sem mar er staddur í fjarlægu landi, þá er hins vegar um að gera að reyna að eignast sem flesta erlenda vini og mar getur. Hugsanlega eru þetta vinabönd sem standast tímans tönn og gera manni kleift að ferðast erlendis með fríum gistingum hér og þar, sem getur ekki talist vera amalegt fyrir fátækan Íslending. Einmitt í gærmorgun þá eignaðist ég virkilega góða vini á Amagerbrogade (sem telst reyndar ekki vera eitt af öruggari hverfum Kaupmannahafnar). Sumir myndu jafnvel spyrja sig hvað ég hafi þangað að gera kl. 8 á sunnudagsmorgni. Ekki er ég vinnandi maður og vanur að taka hvíldardaginn mjög heilagan og því ekki furða að fólk velti fyrir sér erindi mínu á þessar vafasömu slóðir. Mál eru þannig vaxin að Stubburinn er knattspyrnumaður sem spilar í þokkabót með liði sem nefnt er eftir konu Stubbsins, er þetta tilviljun? Held ekki!
Annan sunnudaginn í röð er Stubburinn vaknaður kl. 7 til að etja kappi við misvelvaxna Dani, Tyrki og hjólbeinótta malasíubúa með munnangur. Þennan sunnudag var leikurinn settur á Kløvermarken sem er einmitt í “nærheden” af Amagerbro metro stöðinni og því tók Stubburinn þá ákvörðun að hvíla fákinn þessu sinni og nýta sér vafasamt Metro kerfi Dana.
Stubbur var á göngu þennan kalda en bjarta morgun með eftirvæntingu í brjóst fyrir komandi kappleik og gengur frekar ört til að vera mættur á réttum tíma, án þess að veita umhverfi sínu mikla athygli. Allt í einu heyrir Stubbur kallað á sig að aftan og þegar hann lítur við sér hann leigubíll sem hefur stansað við hliðargötu rétt fyrir aftan strákinn og eru farþegarnir (tveir c.a. þrítugir vel kenndir danir) að veifa til hans og biðja hann að ræða við sig. Stubbur gerir ráð fyrir að þeir séu að leita ráða varðandi götuheiti eða eitthvað þvíumlíkt, enda menn orðnir vel æfðir í að villast hér úti og því reyndir á því sviði. Þeir muldra einhverju út úr sér sem var frekar erfitt að skilja sökum þvögluleika þeirra. Allt í einu grípur Stubburinn á lofti hvað þessir frábæru piltar voru að segja og voru þetta ein fallegustu orð sem maður getur heyrt frá nokkrum aðila. Ekki ætla ég að koma með sjálfa setninguna vegna ófagurs orðbragðs hennar, en þetta var eitthvað á þá leið að þeir vildu að ég myndi hafa samfarir með sjálfum mér á stað þar sem sólin skín sjaldan sem aldrei. Já, ekki veit Stubburinn hvernig það er hægt og láðist meira að segja að spyrja nýju vinina sína hvernig þetta ætti að fara fram en að sjálfsögðu brosti Stubbur af þessu og gekk alsæll í burt, reiðubúinn í kappleik dagsins.
Já, börnin góð, svona getur maður á óvæntan hátt eignast frábæra vini sem eiga hugsanlega eftir að fylgja manni það sem eftir er og verða manni sem stoð í lífinu.

Ég tel þörf á að rjúfa þennan pistil með fögru lagi með látnum snillingi, Roy Orbison, en þetta lag má einmitt heyra í snilldar myndinni “Blue Velvet” eftir David Lynch. Konunni fannst samt myndin jafn slæm og mér fannst hún góð og eins gott að sambandið sé byggt á góðum og traustum grunni þegar mar sannfærir konuna um að horfa á mynd sem BV.

Ég tileinka þetta lag Riddaranum sem er að gera skuggalega hluti þessa dagana sem endra nær og Stubbur litli getur bara fylgst með úr fjarlægð íklæddur alltof stórum náttbuxum og illa lyktandi Riddaratreyju.

A candy-colored clown they call the sandman
Tiptoes to my room every night
Just to sprinkle stardust and to whisper
Go to sleep. everything is all right.

I close my eyes, then I drift away
Into the magic night. I softly say
A silent prayerlike dreamers do.
Then I fall asleep to dream my dreams of you.

In dreams I walk with you. in dreams I talk to you.
In dreams you’re mine. all of the time we’re together
In dreams, in dreams.

But just before the dawn, I awake and find you gone.
I can’t help it, I can’t help it, if I cry.
I remember that you said goodbye.

It’s too bad that all these things, can only happen in my dreams
Only in dreams in beautiful dreams.

Arna Kristín 11 ára

2005-04-07T12:37:00.000+02:00

Þann 6. apríl varð heimasætan á bænum 11 ára. Dagurinn var frábær í alla staði og það er greinilegt að litla barnið okkar er að vaxa úr grasi. En ég er búin að setja inn nokkrar myndir af skvísunni og þær segja mest um það hvernig dagurinn var. En ég vil auk þess þakka fjölskyldumeðlimunum heima á Íslandi fyrir frábærar gjafir og Arna var hæstánægð með þær.

Nývöknuð, búin að opna fyrstu gjafirnar og komin með mp3 spilarann í hendurnar

2005-04-07T12:35:00.000+02:00

Mæðgurnar í stíl á leiðinni út að borða á uppáhaldsveitingahús Örnu "Italiano".

2005-04-07T12:34:00.000+02:00

Ís með blysi "for the prinsess"

2005-04-07T12:33:00.000+02:00

Afmælisbarnið fékk að sjálfsögðu lifandi flutning á afmælissöngnum...

2005-04-07T12:32:00.000+02:00

afmæli Örnu

Sixpack og háhælaðir skór

2005-03-31T19:39:00.000+02:00

Það er ekki seinna vænna en að taka sig saman í andlitinu og blogga aðeins, enda er það síðasti séns áður en samviskubitið étur mann algjörlega upp til agna. Aumingja sálfræðingurinn í hópnum er sá eini sem skrifar og veitir manni yl á síðust og verstu tímum! En á móti hefur maður svo margt að segja að það er eiginlega pínulítið gaman að skrifa og ég er tilneydd til að skipta fréttunum upp í kafla.

Í fréttum er þetta helst:
Líkamspartar, nánar tiltekið fótleggir og armur, fundust í København Ø ekki fyrir svo alls löngu. 2 dögum síðar fann maður sem var á göngu með hund sinn búkinn ásamt höfðinu sem sat þó fast á búknum. Lögreglan hefur bankað upp á hjá vitleysingunum til að fá nánari upplýsingar um málið þar sem maðurinn var leigubílsstjóri og vitað var að vitleysingarnir voru úti að skemmta sér nóttina áður en líkamspartarnir fundust og vitni sá á eftir vitleysingunum upp í leigubíl . En við erum nú laus undan öllum grun þar sem lögreglan sá um leið að þarna var um hreina og klára vitleysinga að ræða og saklausara fólk finnur maður ekki. En við höfum þó verið lögreglunni innan handar við lausn á þessu leiðindar máli sem sérstakur greiði við Möggu drollu.

Jói litli að leita að sönnunargögnum í nýju íslensku lopapeysunni

En yfir í næturlíf Köben um páskana:
Þar sem Arna Kristín skellti sér til Íslands um páskana þá fengum við hjónin tækifæri á að fara saman út á lífið. Einstaklega skemmtileg tilbreyting frá daglega lífinu. Þar er eftirminnilegast partýið sem við fórum í síðustu helgi heima hjá Begga og Lilju.

Beggi og Lilja sæt að vanda Þar voru íslendingar í 100% meirihluta og til að koma fólki vel af stað í drykkju tókum við nokkra drykkjuleiki sem gengu út að það að gera sig að fífli og hlæja að hvort öðru... sem við hjónin eigum ekki erfitt með. Svo var gítarinn dreginn fram og spilað og sungið. En besti hluti kvöldsins var þó á leiðinni niður í metro því ég var í háhæluðum stígvélum (þá meina ég með pinnahælum) og annar hællinn brotnaði undan. Ég held að ég hefi ekki hlegið svona mikið í mörg ár því það er ansi skondið að ganga á einum háum hæl en vera flatbotna á hinum. Jói og Beggi gerðu sitt besta svo ég liti ekki furðulega út og gengu líka skakkir en ekki bætti það ástandið. Ég er ekki frá því að ég hafi pissað aðeins á mig af hlátri. En þegar við komum niður á metro stöð þá var ekkert annað hægt að gera í stöðunni en að skella sér úr hinum skónum og fá þá til að brjóta hinn hælinn af líka. Og þannig eyddi ég restinni af kvöldinu.... EKKI SEM HÁVAXIN LJÓSKA HELDUR SEM LÍTIL OG PATTARALEG BUDDA.

En talandi um að vera pattaralegur:
Við hjónin hjóluðum áðan í búðina og sáum þar baðvigt til sölu. Okkur fannst “bráðsniðugt” að kaupa hana þannig að núna eigum við vigt. Þetta er nú kannski ekki merkileg saga nema hvað að auðvitað vildi Jói endilega að við myndum nú prufa að vigta okkur. Ég held ég þurfi ekki að segja meira en að Jói er núna úti að hlaupa og ég sit með rafknúinn magaþjálfa (sem ég varð að kaupa fyrr í vetur af því hann var á tilboði og hafði ekki litið dagsins ljós fyrr en í dag) með stillt á fullan kraft þannig að ég get varla skrifað af því ég kippist öll til. Ég verð nú samt að viðurkenna að á meðan ég er í þessum roknu magaæfingum hérna upp í sófa þá sötra ég bjór til að lina kvalir mínar. Veit ekki hversu megrandi það er en það stendur á flöskunni að fituinnihald sé 0% en alveg fullt af próteinum. Nú verð ég að viðurkenna að ég er nú ekki nein fitnessdrottning en er þetta ekki bara hin fullkomna líkamsrækt, bæði magi og hendur(þ.e. til að lyfta bjórnum og pikka á tölvuna) á sama tíma?

Pattaralega parið og heeellllú, er Jói ber undir jakkanum?

Gestir:
Lísa vinkona kíkti á okkur um páskana. Reyndar sást hún nú ekki mikið þar sem hún á kærasta hérna úti og þau fundu sér alltaf eitthvað til dundurs ef þið vitið hvað ég meina. En við náðum nú samt góðu bæjarrölti og svo komu þau til okkar í mat á föstudaginn langa... (vonandi sér tengdó þetta ekki því Jói er eitthvað stressaður yfir því að hafa haft matarboð á hvíldardeginum, að mamma sín væri nú ekki ánægð hann ef hún vissi af þessu). En það er alltaf gaman að fá gesti og takk Lísa fyrir samveruna, þú kíkir kannski bara aftur í maí. Ég verð að minnast á það að hún hefur langoftast heimsótt okkur eða ca. 6 sinnum á 7 mánuðum. Hún á hrós skilið og er í toppbaráttunni um að vera mest uppáþrengjandi vinurinn... Iiiiiiiiiii bara grín. En allavegana eru þið sem lesið síðuna ávallt velkomin.
Siggi og Lísa vinkona loksins saman á ný

Besta setning ársins 2004:
Við vorum úti í göngutúr þegar Arna fer að tala um að hún vilji litla systir. En í framhaldi kom: “ EN ÞIÐ VERÐIÐ SKO AÐ LÁTA MIG VITA ÁÐUR ÞVÍ ÉG ÆTLA SKO EKKI AÐ VERA HEIMA ÞÁ.
Besta setningin 2005:
Á Arna Kristín en við vorum að spjalla saman rétt áður en hún flaug til Íslands. Ég er e-h að tala um að ég viti hreinlega ekki hvað ég ætti að gera án hennar alla páskana. Og hún svarar: “ NÚ HAFIÐ ÞIÐ SKO TÍMA TIL AÐ MYNDA LITLA SYSTIR HANDA MÉR”.

Arna Kristín er sú sætasta ever!

Jæja, ætli það sé ekki að verða tímabært að hætta þessum skrifum og fara að fjarlægja þetta brjálaða tæki af maganum á mér. Ég finn að ég er strax komin með sixpack (ég var reyndar með hann fyrir, þurfti bara að halla mér fram og vera í buxum með belti).
En það ættu að koma fleiri sögur von bráðar því að á morgun er pungadagur hjá Jóa og “geirvörtudagur” hjá mér. Svo þegar líður á kvöldið á að slá þessu saman í alsherjar geim.

Kveðjur,
Guðrún

Smá grín á meðan þið bíðið eftir alvöru bloggi

2005-03-29T17:49:00.000+02:00

Fangi sleppur úr fangelsi þar sem hann hefur verið í 15 ár.

Á flóttanum finnur hann hús og brýst inn í það til að leita af peningum og byssum, en hann finnur bara ungt par í rúmi.
Hann skipar stráknum að fara úr rúminu, og bindur hann fastann á stól. Á meðan hann er að binda stelpuna upp í rúmi....þá fer hann uppá hana, kyssir hana á hálsinn og fer svo inná baðherbergi. Á meðan hann er þar segir strákurinn við stelpuna:
Hey þessi gaur er fangi sem hefur flúið, sjáðu bara fötin hans! Hann hefur örugglega
verið lengi í fangelsi og hefur ekki séð konu í mörg ár. Ég sá hvernig hann kyssti á hálsinn á þér. Ef hann vill kynlíf ekki segja nei eða neitt gerðu bara það sem hann segir þér að gera, veittu honum fullnæingu. Þessi gaur hlýtur að vera hættulegur og ef hann verður reiður drepur hann örugglega okkur bæði. Vertu sterk elskan, ég elska þig!

Konan svarar "Hann var ekki að kyssa á mér hálsinn, hann var að hvísla að mér og sagði að hann væri hommi og fannst þú vera mjög sexy og spurði hvort við ættum eitthvað vaselín inná klósti.
Vertu sterkur ég elska þig líka!!!

Guðrún Múhahahahaaa

Úti er alltaf að snjóa...

2005-03-11T09:51:00.000+01:00

Æ æ æ það er aftur farið að snjóa og ég sem hélt að það væri að koma vor. Ég veit ekki hvaða vitleysingur laug því að okkur að það væri komið vor í Danaveldi um miðjan mars. Við vorum einmitt að panta bílaleigubíl um helgina til þess að fara í skemmtiferð til Odense og kannski skella sér aðeins yfir á Jótland líka. Jæja, þá verður pilsið og sandalarnir bara eftir heima og vetrargallinn drifinn með í staðinn.

En það helsta héðan er að Arna Kristín hoppar um allt með bros á vör því hún er að fara til Íslands um páskana í frí. Hún verður í rúman hálfan mánuð og fyrir vikið verðum við hjónin alein í kotinu, sem er furðuleg tilhugsun þar sem það hefur ekki gerst langalengi!

Svo er ég virkilega ángæð með Bólfélagana þessa dagana. Myndasería helgarinnar á síðunni hennar Helgu er alveg milljón. Reyndar var ég litin hornauga í tölvustofunni í skólanum þar sem ég sat og hló eins og vitleysingur, en mar er nú vanur því.

Kveðjur á klakann(sem er mun heitari en Danmörk),
Guðrún

2005-03-07T17:33:00.000+01:00

Snjókarlafjölskyldan á C.F. Richs vej 112 er nákvæm eftirmynd vitleysinganna. Ussss, kannski maður ætti að draga úr bjórdrykkju og vera duglegri að hjóla!

2005-03-07T17:26:00.000+01:00

Arna og Guðrún a köldum vetrardegi i København

2005-03-07T17:18:00.000+01:00

Arna og Jói í believe-it-or-not safninu

Stubbskenning eða dönsk menning?

2005-03-05T21:46:00.000+01:00

Jæja, loksins fáum við smá viðbrögð hér við skrifum okkar vitleysinganna. Nauðsynlegt að vita hvort einhver sé þarna úti sem hugsar til okkar hér í útlegðinni, en verst þykir okkur þó að það virðist enginn vilja heimsækja okkur lengur hér úti. Manni líður aðeins eins og fólk sé barasta sátt við að við séum fjarri góðu gamni og sjái enga ástæðu fyrir að gjugga í borg þá er Kaupmannahöfn er nefnd, en sjá sér þó fært að heimsækja flest allar aðrar borgir á stórevrópu svæðinu. Ég ætla ekki að fara að benda fingrum í neinar áttir, en við hjónin erum þó farin að stroka sumt fólk út af jólakortalistanum.
Annars erum við vel haldin hérna, þó ekki séum við beint búin að fara hamförum í atorkusemi, enda veður ekki búið að vera með besta móti, damn kuldi öllum stundum. Við skelltum okkur þó á safn í dag, sem var þó ekki alveg í menningarlegri kantinum, þar sem “believe-it-or-not” safnið var skoðað og var það barasta alveg ágætis skemmtun og skemmti Arna sér alveg sérstaklega vel.
Annars er þetta búið að vera soldin bíómyndahelgi hjá okkur þar sem meistaraverkið Rocky II var tekin á föstudaginn og stórgóða myndin Three Men And A Little Lady er á skjánum “as we speak”.
Síðasta helgi var þó öllu meiri hasar hjá Stubbnum, þar sem Pungadagur var tekinn með tilheyrandi Ping Pong, FIFA Stayplation spilun og uhhh smá öldrykkju. Að þessu sinni var hins vegar bryddað upp á nýjungum frá síðasta Pungadegi og var tekin púlsinn á Fun-golfi út í Fields verslunarmiðstöðinni í forrétt. Þar var þessi líka skuggalegi minigolf völlur, sem samanstendur af brautum sem eru dvergútgáfur af raunverulegum golfbrautum héða og þaðan úr alheiminum. Ekki fer nú mörgum sögum um árangur Stubbsins þó hann hafi þó átt sína spretti.

Eins og titill þessarar greinar segir þá hefur Stubburinn komið með kenningu sem gæti skekkt þá ímynd sem konur um allan heim hafa á sér. Mál er nefnilega þannig með vexti að skóli sá er Stubbur stundar er ekki með kynjaskipta salernisaðstöðu sem Stubbi þykir frekar skrítið.
Stubburinn var staddur í skólanum á síðastliðinn þriðjudag og viti menn, pjakkurinn þurfti að nýta sér salernisaðstöðuna til að jahhh ræða við mann varðandi múldýr a.k.a. numero uno dela pissos. Þá vildi ekki betur til en að kallinn tók við aðstöðunni af stúlkukind sem ég get því miður ekki nafngreint, jahhh vegna þess að ég hef ekki hugmynd um nafn hennar. Þegar Stubburinn stígur inn í básinn tekur hann í fyrsta lagi eftir að stúlkan hefur gleymt að setja setuna niður, þó millisetan hafi verið niðri, og í öðru lagi var það eftirfarandi uppgötvun Stubbsins. Ég ætla nú ekki að standa hér í einhverjum málalengingum, enda ekki þekktur fyrir það, og vindi ég mér þá bara beint í uppgötvunina.
Millisetan var vot af þvagblettum eftir þessa stúlku sem olli Stubbnum miklum geðshræðingum og fékk hann til að hugsa, sem getur verið átakanlegt. Eru það kannski kvenmenn sem kunna ekki að “chippa í boxið”, og því spyr ég hreint út hvort sannað sé að það séu í raun karlmenn sem skilji eftir dropana á salerninu? Eru það bara piltar sem hrista við endalok salernisferða eða gera konur það einnig með misgóðum árangri? Standa jafnvel sumar konur á meðan þær pissa?
Mér verður Bumbult við tilhugsunina um að kvenfólkið hefur með klækjum náð að sannfæra karlmenn um að þeir séu subbur, svín og óforbetranlegir pissustrákar sem hafi ekki stjórn á þvagláti sínu!

Mér varð svo mikið í mun við þetta að ég hef verið annars hugar síðan og var ég ekki langt frá því að brenna kofann í gær þegar Stubburinn gleymdi trésleifinni full nærri gasplötunni á eldavélinni sem varð fljótlega alelda og getum við því þakkað sígarettu reykingum konnunar fyrir að ekki fór verr því hún þekkir sko reyk þegar hún finnur þefinn af honum og brást hárrétt við aðstæðum.

Stuburinn kveður að sinni, þó gaman væri að heyra skoðun bræðra minna á þessu málefni og jafnvel lyga afsakanir frá kvenfólkinu!

comment

2005-02-27T17:42:00.000+01:00

Núna eru vitleysingarnir búnir að ákveða að blogga ekki nema þeir fáum comment á fyrri skrif...
Vaknið til lífsins og sýnið okkur þá virðingu sem við eigum skilið!

Vitleysingarnir

brúðkaupsgjöf

2005-02-26T11:44:00.000+01:00

Þetta er sönnun fyrir því að peningarnir fóru ekki í mat og reikninga :-)

Borðstofuborðið sem við fengum í brúðkaupsgjöf frá Bólfélögunum og stólarnir eru frá hinum ýmsu ættingjum og vinum. Takk kærlega fyrir okkur!

Bóndadagur vs. Konudagur

2005-02-24T13:12:00.000+01:00

Það er svo langt síðan ég bloggaði síðast að ég hreinlega veit ekki hvar ég ætti að byrja. Ætli það sé ekki bara best að ég hoppi nett yfir það helsta:

21.01.’05 Bóndadagurinn...
Við vöknuðum með Örnu eldsnemma til að koma henni í skólann en þar sem við vorum bæði í fríi þennan dag skriðum við aftur upp í rúm og sváfum næstum því fram til hádegis. Í danaveldi fer lítið fyrir þessum degi og þar sem mogginn dettur ekki inn um lúguna hjá okkur til að tilkynna um svona stórviðburði þá hafti ég barasta ekki hugmynd um hvaða dagur var. ÞAÐ ER NÚ EKKI HÆGT AÐ ÆTLAST TIL ÞESS AÐ MAÐUR SÉ MEÐ AAAAALLT Á HREINU HA! Nei, vitir menn, Jói fer svo að lesa mbl.is og verður þetta litla súr... “hvar er bóndadagsgjöfin mín, ég á hana sko alveg skilið, varstu nokkuð búinn að gleyma deginum” Ég alveg miður mín reyndi að klóra í bakkann með því að segja að ég lifði eftir dönsku almanaki og þar væri sko bóndadagurinn í maí. Hann fer náttúrulega beint á netið til að fá þessar upplýsingar staðfestar þar sem hann virðist ekki trúa mér í einu og öllu og komst þá að því að ég væri að skrökva (líklegt hummm, hann skoðaði bara vitlaust dagatal). Fyrir vikið var ég eins og barinn hundur allan daginn, litin hornauga af öðrum fjölskyldumeðlimum og æddi af stað seinni partinn og keypti pizzu fyrir fjölskylduna auk þess sem ég taldi peningana úr bauknum og verslaði fínasta Congnac-ið sem ég fann og lét skreyta það í blómabúðinni við hliðin á. Við þetta sættist bóndinn aðeins en var samt ekki að trúa því að ég hefði klikkað á deginum, svo ég varð að halda áfram að skríða fyrir honum og nudda á honum tærnar o.s.frv. Ég hef aldrei verið jafn glöð og þegar klukkan sló 24:00.

20.02.’05 Konudagurinn...
Vöknum á sunnudeginum þegar Arna skreið uppí og AUÐVITAÐ var kallinn þunnur eftir spilakvöld með Begga og Lilju kvöldið áður. Ég fer að hjálpa Örnu með krossgátur sem hún fékk frá ömmu og afa en kallinn heldur bara áfram að sofa alveg ægilega þreyttur. Á endanum tókst mér að rífa hann fram úr, hella í hann kaffi, klæða hann og lokka hann með okkur Örnu út í göngutúr með því skilyrði að við yrðum komin heim fyrir seinni hálfleik í einhverjum leik. Þegar heim var komið fer ég, góða eiginkonan, í að elda á meðan Jói horfir á fótboltaleikinn undir teppi með bjór í hönd. TAKIÐ EFTIR ÞVÍ AÐ ÞARNA ER KOMIÐ FRAM Á KVÖLD OG ENN HEFUR HANN EKKI SVO MIKIÐ SEM GEFIÐ MÉR KOSS! Jebbb, bara fyrir smá heppni byrjar Búkó að spjalla við hann á msn um 22:00 og fer að tala um konudaginn. Fyrst heyrist ekkert frá kallinum við tölvuna en allt í einu fer hann að skríða eftir gólfinu og mjálma. Kemur svo til mín og fer að nudda sig utan í mig í von um að fá klapp á öxlina og heyra: “þetta er allt í lagi kallinn minn... við erum gift núna og þú þarft ekkert að gleðja mig á konudaginn lengur”. Ussssssssssssss...!!! (verð þó að taka fram að 2 dögum seinna mætir hann í strætóinn sem ég var í á leið heim úr skólanum með blómvönd og færði mér með leikrænum tilburðum svo að allir í strætó litu á okkur og hugsuðu með sér “vá hvað þessi kona á góðan mann”).

03.02 – 07.02.’05 Fótboltabulluheimsókn...
Jói hefur nú sagt það flesta en takk fyrir komuna strákar... ávallt gaman þegar húsið fyllist af myndalegum mönnum! Þorrablótið var líka alveg milljón og einn af hápunktunum var þegar við fórum upp á svið (þó sumir myndu nú segja að það hafi ekki verið okkar sterkasti leikur hingað til). Líka gaman að því að við Valgeir Guðjónsson “Stuðmaður” eigum margt sameiginlegt eins og hann var alveg ólmur í að fræða mig um og svo má nú líka minnast á að hann kom sérstaklega til mín síðar um kvöldið til að hrósa rödd minni. Það er ekki slæmt komment frá tónlistamanni á svo háu plani. Ég var nú eiginlega skíthrædd um að hann færi að biðja mig um að syngja næsta eurovision lag Íslendinga en mér tókst að forðast hann það sem eftir lifði kvölds svo ég rétt slapp. Svo var bara dansað og dansað og dansað þangað til komin var stubba(svefn)stund.

Strákarnir voru algjörlega bjargarlausir án aðstoðar frá sérfræðingi í H&M

06.02.’05 Fastelavn...
Fastelavn er en skik, der har rødder tilbage til tiden før reformationen. I den katolske tid var fastelavn indgangen til den 40 dage lange faste. Udover at give mulighed for at nyde alle de spiser, der snart ville blive forbudt, er fastelavnen også en ventiltradition. En periode, hvor verden vendes på hovedet, og hvor de almindelige normer ikke gælder.
Jebbb, þá vitið þið það. En á mánudeginum var grímufest í skólanum hennar Örnu (sama og öskudagurinn heima). Risið var úr rekkju eldsnemma, vel þreytt eftir að horfa á superbowl til kl. 04:00 um nóttina (ég varð nú að gera það fyrir kallin að vaka með honum en reyndar endaði það svoleiðis að ég horfði á leikinn til enda á meðan Jói hraut við hliðina á mér hehehe). Arna Kristín klæddi sig í djöflabúningin sem við fjárfestum í og svo tók förðunin við. Hún fékk allan pakkan... eye-liner, augnskugga, varalit, lit í augabrúnir os.frv. og svo hárið túberað. Og vitir menn... hún varð svo fullorðinsleg og eins og hún er falleg þá munaði minstu að Jóa “pappapabba” ofbiði og hann var alvarlega að spá í að læsa hana inni í turninum góða og hleypa henni ekki út aftur fyrr en hún næði 21 árs afmælisdeginum. En mér tókst að róa hann og hún fór og sló alveg í gegn og skemmti sér djöfullega vel.

Litli djöfullinn

25.02.’05 Salsakvöld...
Vúps,,, það er ekki fyrr en á morgun. Þarna var ég nú aðeins komin fram úr sjálfri mér HA! En ég er að fara annað kvöld í partý með 17 skólafélugum sem endar svo í salsadanskennslu, bara gaman. Er að gera allt þessa dagana til að lokka Jóa sæta með en það kemur í ljós í öðru bloggi hvort það hafi gengið. Eins og er er hann uppfullur af afsökunum t.d. “hver á að vera með Örnu” og “en ég er að fara í pungapartý á laugardaginn”!

Jæja, nú er kominn tími á slutning hérna megin enda er svo sem ekkert að frétta nema að okkur líður vel... og engin illindi í gangi þó svo konudagurinn hafi gleymst(ég á alltaf mæðradaginn inni:-).
kossar, Guðrún

Nú er Stubbastund, nú er Stubbastund!

2005-02-18T12:55:00.000+01:00

Já, það er fyrst nú sem við hjónin erum alveg að ná okkur eftir komu Riddara og ótrúlegt hvað svona vitleysingar geta haft jafn langvarandi sálræn áhrif á mann. Spurning hvort mar eigi ekki að senda eftir Dr. Búkó hingað út smá sjokk therapy eða hina margfrægu “baby-steps” aðferð Magnúsar Mústass. Annars erum við hjónin nokkuð afslöppuð þessa daganna og sumir myndu jafnvel segja full afslöppuð því við förum varla úr húsi nema þá til þess að sækja skóla eða mat.
Stubburinn gerði sér þó smá ferð í verkefna hópastarfsemi í gæreftirmiðdag og er óhætt að segja að sá hópur sé eins og misvelblandaður kokteill, eða jahh ógeðisdrykkur kannski? Alla veganna er Stubburinn náttúrulega íslendingur eins og flestir vita, síðan er um að ræða einn nollara, einn hollara, einn bauna og einn asískbandarískan nýsjálending. Þetta virðist samt vera ágætis fólk, alla veganna náði stubburinn nokkrum ágætis bröndurum sem sumir myndu kalla í ódýrari kantinum við ágætis undirtektir og mar getur ekki beðið um meira.

Nú er kominn dagur flöskunnar og því tilvalið að Stubbsfjölskyldan skelli sér á Hörhusvej til Begga og Lilju í mat og drykk fram á kvöld með tilheyrandi spilamennsku og jafnvel Pingedí pong ef veður leyfir. Fram að því er tiltekt á C.F. Richsvej og kannski smá stayplation ef Arna gefur leyfi á það. Verð samt að sega að það er kannski ekki besta hugmyndin að Arna eigi bæði leikjatölvuna og sjónvarpið á heimilinu, sem veldur því að mar getur varla hreyft sig hér án þess að fá góðyrði fyrir því hjá lágvaxnasta meðlim heimilisins.

Arna greyið er samt búin að vera í vetrarfríi í þessari viku og hitti það svo illa á að hún er búin að vera veik frá því á laugardaginn síðasta, þó hún sé orðin frísk núna. Þetta ku vera fyrstu veikindi hennar sem ná lengra en í 1-2 daga frá því hún var 6 eða sjö ára, sem hlýtur að þykja nokkuð gott, enda um ótrúlega hrausta stúlku að ræða.
Það versta fyrir Stubbinn varðandi þessi veikindi hjá Örnu var samt hversu hetjulega hún bar veikindin. Þegar hitinn var sem mestur var hún bara í slökun og kvartaði ekki boffs, heldur vildi bara hvíla sig. Þetta setur línurnar svolítið fyrir framtíðarveikindi hjá fjölskyldumeðlimum, þannig að Stubbur fær væntanlega enga miskunn þegar kallinn fær smá kvef og leggst fyrir með tárin í augunum.

Nú fer að styttast í að við hjónin förum að henda inn fleiri myndum, bæði úr brúðkaupi og héðan úr danaveldi og bið ég því vini og ættingja að sitja sem fastast við tölvuskjáinn næstu daga og vikur.

Stubbaknús frá Stubb litla Ben.
Hej hej

Hvar er húfan mín?

2005-02-10T09:11:00.000+01:00

Jæja, þá er innrás Riddarans í veldi vitleysinganna lokið og gekk það að mestu leyti slysalaust eða alla veganna að því leyti sem segja má frá.
Fimmtudagur var komudagurinn og mældi Stubbur sér mót við Himann og Steinsen á Metrostöð Friðriksbergs upp úr hádegi. Félagarnir fá hrós fyrir að koma sér svo langt, enda óhemju leiðinlegt að fara út á þennan blessaða flugvöll. Sumir myndu jafnvel segja að hann væri fluuuugggggleiðinlegur, aaaaahhhhhhh.
Stubbur leiddi pjakkana, sem voru þónokkuð þreytulegir eftir flugið, á C.F. Richsvej þar sem konan beið þeirra með kaffi og bakkelsi á flunkunýja borðstofuborðinu.
Svefninn sótti á pilta og var því gripið til þess ráðs að bregða sér í H&M í miðstöð okkar Friðriksbergsmanna þar sem þeir fylltu eins og einn poka af klæðnaði til að koma í veg fyrir mesta kuldann í Danaveldi.

Kvöldið fór síðan vel af stað þar sem mjöðurinn var kneyfaður úr hornum af sið víkinga og nautakjet ala Stubbur var á boðstólnum með viðeigandi rauðvínsdrykkju beint úr beljunni. Síðan var tekið í smá spilamennsku þar sem Stubburinn var vægast sagt arfaslakasti spilarinn. Þar kom að því restin af dúllunum úr Riddaranum kæmu til lands bauna og eitthvað voru þeir einmanna án þremenninganna og var því púlsinn tekinn á 101 Köbenhavn þar sem menn voru allir orðnir vel hífaðir.
Þar voru menn að gera góða hluti, þar sem Jói Kani (aka Jói kokkur) þurfti að fá lánað fyrir drykkjum vegna þess að hann hafði keypt sér Evrur fyrir 30.000 kr. en ekki danskar krónur áður en hann lagði í ‘ann og greinlegt að það er uppávantandi nokkrar samlokur í nestisferð hjá þeim ágæta pilti. Annað markvert sem gerðist þetta kvöld var að Riddarar voru prettaðir af hjóla-leigubíl sem seldi þeim inngöngumiða á stað sem var ókeypis inngangur á – Snillingar (þó Stubburinn hafi aðvarað þá að líklega væri um svindl að ræða). Stubbur skildi við þá um kl. 1 og var víst heljarinnar fjör fram á morgun hjá þeim flestum.
Föstudagurinn átti nú að vera rólegur dagur hjá Riddaranum, enda mót daginn eftir og var Stubbur farinn heim fyrir miðnætti. Ekki voru þó aðrir Riddararar á þeim buxunum og var erfitt að sjá þá morguninn eftir kl. 8 þegar langferðrbifreið sótti mannskapinn vegna draugslegs útlits þeirra.
Spilamennska Riddarans í mótinu var eftir atvikum og kraftaverk að þriðja sætið varð að veruleika og var það góður fyrirboði fyrir Þorrablót kvöldsins sem var skuggalega skemmtilegt.
Riddarinn sýndi vald sitt og fékk eitt borð rýmt fyrir sig við komuna og drukku menn frítt allt kvöldið þökk sé mótsstjórum sem stóðu sig með prýði. Riddarinn fór upp á svið til að taka við bronsinu, þar sem Svanni (sem hafði verið ófær um kannspyrnuleik vegna ástands um daginn) fór upp á svið og stal medalíunni hans Nikka og fékk í þokkabót óvart silfur. Ekki var þetta eina skiptið sem Riddarinn skellti sér á sviðið því Riddarinn með Guðrúnu í fararbroddi steig á stokk og tók eitt lag fyrir hópinn, c.a. 500 manns eða svo og var Stubburinn á trommunum til að halda taktinn undir gítarspili Himma Gunn. Lagið var viðeigandi miðað við ástand Riddarans í ferðinni: Hvar er, hvar er, hvar er, hvar er húfan mín, hvar er húfan mín - eftir Guðjón Rúdólf, sem einhver glæpamaður var að segja mér að væri nýlátinn!
Þótt ótrúlegt sé þá var Stubburinn ekki hættur á sviðinu, því eftir ráðabrugg Stubbs og Himma Gunn náði Stubburinn að stökkva upp á svið þegar Á móti sól var að spila og fá eina mynd af sér með Magna söngvara. Spurning hvort maður rammi hana ekki inn við hlið brúðkaupsmyndarinnar. Við hjónin héldum svo heim á leið við lok ballsins sökum ehhh þreytu Stubbs á meðan Riddarar með sína endalausu orku gerðu aðra vel lukkaða bæjarferð.

Ég get ekki skrifað meira að sinni, enda skóli á næsta leyti og jah nokkuð ótrúlegt hvað mar er ferskur í bloggskrifum á jafn ókristilegum tíma.

Bæti við molum á næstunni,
Kv. Stubburinn

Tveir dagar í komu íslensku vitleysinganna

2005-02-01T19:19:00.000+01:00

Núna eru aðeins 2 dagar í komu íslensku vitleysinganna til Köben og spenningurinn er að ná hámarki á C. F. Richs vej 112. Jebbb, Guðfaðirinn og Himmi Gunn eru loksins að mæta á svæðið. Ég er búin að draga fram gítarinn og dusta af honum rykið svona til öryggis ef Himminn dettur í þann gírinn... og það er ekkert sem hindrar stanslausa skemmtun (fyrir utan að vakna með Örnu í skólann) því ég og Stubbur erum í frí á föstudaginn í skólanum og ég reyndar líka á mánudag, þriðjudag og miðvikudag. Ég var nebblega að byrja í dag, loksins, á vorönninni og fékk þessar mögnuðu fréttir með stundatöflunni minni.

Í gær afrekuðum við hjónin að eyða alveg fullt af pening, sem er alltaf nokkuð skemmtilegt, en ekki alveg í þessu tilfelli. Fyrst byrjuðum við á að kaupa morgungjöfina til kallsins. Hann fékk bara pappírssnepil í morgungjöf á sínum tíma með mynd af fartölvu og hana fékk hann í hendurnar í gær ásamt tösku. Auðvitað varð hann alveg hoppandi glaður þangað til að við ákváðum að versla eitt borðstofuborð í leiðinni. Isss, borðið virkaði nú ekki svo stórt og þungt í búðinni þannig að við ákváðum að við myndum bara taka það með okkur í metro. Svo kom þessi líka risa kassi út af lagernum og í þokkabót hell þungur...úps! En við, náttúrulega sannir íslendingar lögðum af stað með kassann á milli okkar. Til að gera langa sögu stutta þá endaði þetta með því að við gáfumst upp eftir nokkur hundruð metra eftir að við komum út úr metro-inu, þegar ég var búin að hóta að setjast niður á gangstréttarbrúnina og grenja úr mér augun og rifum þá kassann upp og fluttum borðið í pörtum á leiðarenda... nokkrar ferðir! Heimferðin tók 2,5 tíma í stað þess að vera 30 mín. Og í dag erum við gjörsamlega ónýt í höndum og fótum eftir ævintýrið og búin að ákveða að gera þetta aldrei aftur ... sem ég á nú samt eftir að sjá gerast. En núna, sólahring seinna er minningin eiginlega orðin þrælfyndin því fólk glápti virkilega á okkur, jafnvel meira en þegar við vorum að drösla kommóðunni á milli okkar:-).

En hvað er málið með Mústasinn? Er hann kominn með kærustu/kærasta eða er hann bara að dissa bloggið sitt? Koma svo, ég hef fulla trú á þér! Svo vil ég líka skora á aðra bloggara að rífa upp um sig buxunar og þá sérstaklega Djöfulinn því ég sakna hans geðveikt.

Næsta blogg verður að öllum líkindum ekki fyrr en eftir næstu helgi en þá koma sko krassandi sögur... Múhahahahahaha!

Guðrún

Har de bra?

2005-01-25T20:08:00.000+01:00

-Click-

Jæja, þá er Stubbur búinn að stimpla sig inn eftir sorlega langa fjarveru. Hef reyndar fengið að heyra það hjá þó nokkrum aðilum að mar sé einn arfaslakasti bloggari sem upp hefur verið. Veit nú ekki með það, en slakur hef ég og verið, og erfitt að finna slakari bloggara ef undanskilinn er þessi pjakkur.

Nú er lífshafið okkar hér í Baunalandi farið að róast, eða erum við kannski bara stödd í auga stormsins? Hver veit, hver veit, börnin mín enda innrás náhvítra Riddara að nálgast eins og óð fluga með fyritíðarspennu!
9 dagar í Himmann og Gubba, usssss og kallinn búinn að senda tölvupóst til konungsfjölskyldunnar sem mun verða erlendis þessa erfiðu daga, að undanskildum Jóakim prinsi sem mun víst vera eitthvað heitur fyrir að vera bjargað af Riddara á hvítum fák!

Annars byrjaði Stubbur bara í skólanum í dag og ekki annað hægt en að segja að pjakkurinn byrji glimmrandi því mar svaf bara yfir sig og sá sér því ekki fært að mæta. Góður? Svo er barasta frí á morgun, tími á fimmtudag og síðan komin helgi hjá pjakknum, vúhúúúú´

Nú er konan að hjálpa Örnu með lærdóminn, sem er komin vel frammúr Jóa litla í dönskunni enda bráðgáfuð stúlka þar á ferð.

Reyndar er ekki sérlega gaman að fara út í búð með henni og láta hana versla kassa af bjór fyrir sig, og síðan þegar mar reynir sjálfur að bjarga sér á baunamáli þá velltist hún úr hlátri og hermir eftir mér. Ósjaldan sem hún slær mig í hnakkann og hvíslar í eyra mitt: “Vill Stubbur litli að Arna versli fyrir hann eða viltu að ég kalli í mömmu þína” og svo rekur hún upp sama hrosshlátur og þegar hún vann veðmálið og sendi mig snemma í háttinn.

Kallinn er bara orðinn virkilega spenntur nú fyrir komu Steinsens og Himma Gunn hér á C.F. Richsvej, þó sumir þurfi nú að vera aðeins sjálfstæðari þegar komið er í okkar veldi. Það frsta sem pjakkurinn sagði var eins og fyrir komu hans í október: “Ertu ekki búinn að plana eitthvað fyrir okkur að gera þarna?”, eins og mar liggi sveittur yfir Microsoft Project að skipuleggja hverja sekúndu fyrir þessum pjökkum!

Hugsalegt þó að mar sýni þeim skuggahlið CBS og fari með þá á pöbbinn þar í skólanum sem einkennist af ölvuðum nemendum og salernisbiðröðum – Snillingar þó að hafa ekki kynjaskiptar salernisaðstöður, damn women!

Stubbur kveður í bili með kveðju á alla þá sem ég elska!

Frú Guðrún skriftar...

2005-01-15T01:21:00.000+01:00

Frú Guðrún tekur til við að skrifta....

"Kæri séra, ég hef syndgað, ég svaf hjá eiginmanni mínum fyrir giftingu. Ég veit að það er rangt en ég gat bara ekki staðist hann".

Sérann: " Þú veist að það er rangt og þú lifðir í synd, en þar sem þú ert ekki kaþólsk og því ekki viðeigandi að þú farir með 10 Maríubænir þá held ég að þetta sé bara í góðu lagi. Enda ertu búin að giftast kallinum og fyrir vikið enginn skaði skeður!"

Jebb... svona var það, og nú er ég komin aftur til Køben og lífið farið að rúlla sinn vanagang nema hvað maður verður að venjast því að vera "hustru" (sem er skrítið fyrir vitleysing eins og mig).
Til að byrja með vil ég þakka ykkur öllum fyrir að vera með okkur á nýársdag/kvöld og samgleðjast með okkur. Shit, hvað þetta var gaman þó ég segi sjálf frá. Ef ég væri ekki svona ástfangin væri ég alveg til í að gera þetta aftur :-) iiiiiiiii, bara grín! Eftir brúðkaup lá leiðin upp í Hvalfjörð í frábæran bústað þar sem uxu á okkur sundfit vegna stöðugra pottaferða og rómantíkin blómstraði. Reyndar vorum við svo almennileg að taka myndaseríu af brúðkaupsnóttinni fyrir ykkur en því miður verðið þið því miður að bíða aðeins eftir henni þar sem við gleymdum öllum myndunum heima á Íslandi (mar getur nú ekki munað eftir öllu, eða hvað). En í einu orði þá erum við í skýjunum með þetta allt saman og ekkert smá ánægð með að eiga svona frábæra vini. Og Helga, ég vona að þú sért búin að fá buxurnar þínar aftur... ef ekki þá eru þær hjá Steina og takk fyrir lánið. Svo ef þið lumið á góðum myndum sem færu vel í brúðkaupsalbúmið þá væri það súper ef þið væruð til í að senda þær á okkur.

í þessum töluðu orðum er Jói á djamminu að fagna þess að vera búin með önnina og eiginkonan situr heima stillt og góð að blogga. Svo var hann einnig að fá einkunnina fyrir prófið sitt sem hann rúllaði að sjálfsögðu upp (en hann segir væntanlega frá því sjálfur seinna ef ég þekki hann rétt). Ég er nýbúin að sýna stuttmynd okkar vinkvenna sem sló alveg í gegn, og þegar kom að "feedback-inu" þá komu bara jákvæðir hlutir fram og kennarar, sem nemendur hæstánægðir og vildi endilega að við myndum senda hana inn á TV2 til reynslu. Með þessum endi geri ég ráð fyrir að fá metið 100% námið hérna. Annar eigum við eftir eitt verkefni en það er einfaldlega að skipuleggja og halda útskrifarveislu fyrir 7. önn þann 28 janúar. Þar með klárast mín önn og sú næsta er rétt handan við hornið.

Så mine søde venner, sov godt og vi ses senere. Knus, frú Gudrun

Mætt á klakann!

2004-12-21T22:52:00.000+01:00

Noh, maður mættur!

Furðulega breytt allt eftir ekki lengri tíma en þetta.

Bara komin ný kringla og allt, og eins og tippi í laginu!

Kv.
J

4 tímar í brottför!

2004-12-21T07:51:00.000+01:00

Jæja, þá erum við hjónin barasta á leið á klakann. pjakkurinn búinn að setja eitt námsmetið enn með því að skila verkefni tveimur dögum fyrir skiladag og ekki er það nú leiðinlegt börnin góð. Ekki ætla ég að hjala hér áfram eins og eldgömul hæna því kaffið er í ofninum og beyglurnar á könnunni!

Hver veit nema maður bloggi aftur í kvöld og feti í fótspor Gubba sjálfs með tveggja Zone-a bloggi á sama degi!

Kv. Doktorinn og frú

Jói litli í Baunalandi?

2004-12-11T13:46:00.000+01:00

Fúff, voðalega er langt síðan Stubbur litli hefur sest niður til að rita nokkrar línur fyrir þyrsta klakabúa. Það virðist vera þannig að því lengri tími sem líður á milli skrifa, því erfiðara er að koma sér í verkið...skrítið!

Leiðinlegt samt hvað blogg menningin hefur farið niður á lágt plan í fjarveru vitleysinganna, þar sem skítköst og ásakanir um ritstult hafa flogið á milli Ból “félaga”. Finnst samt eins og ég sé eini maðurinn sem sjái sökudólg þessara leiðinda, einstaklinginn sem situr til baka og “mastermind-ar” þetta allt saman í hæfilegri fjarlægð. Vil nú ekki vera að kasta fram hér nafni þessa ágætlega aðila, en hvet ég hann til að láta af þessari moldvörpustarfsemi og það hið snarasta.

Nú styttist eins og óð fluga í stutta heimkomu okkar hálfbaunanna og óhætt að segja að mar er kominn með hugann heim, þó ekki sé nema að hluta til enda nóg að gera hér þangað til haldið er á æskuslóðir. Stubbur litli bara búinn að skila fyrsta “alvöru” verkefni masters námsins þ.e. vísundaritgerð, þó ekki hafi ég hugmynd hvað þetta hefur með vísunda að gera. Kennarinn sagði þó að það væri reglan í mastersnámi, þar sem rektor skólans væri mjög hrifin af þessum dýrum. Verkefnið gekk barasta prýðilega þó maður viti aldrei hvað þessir vitleysingar í kennslusloppunum taka uppá þegar kemur að einunnargjöf. Annað sem ég skil ekki, en það er málið með að hafa kennara í svörtum kennslusloppum og sixpennsara, er þetta í öllu mastersnámi?

Nú er svo pjakkurinn á fullu við að ná upp öllum lestri fyrir “management accounting” áfanga þann sem ég átti víst að lesa reglulega fyrir í haust en fór víst eitthvað lítið fyrir. Það kvikindi er á föstudaginn í næstu viku og því verður næsta vika frekar strembin sem er nú ekki alveg nógu skemmtilegt. Ekki ætla ég þó að vera jafn svartsýnn og margir samnemendurnir mínir hér því stór hluti nemenda ákvað fyrir um mánuði síðan að þeir myndu ekki taka þetta próf núna heldur fara beint í endurtekt í febrúar. Rökin fyrir þessu segja þeir vera hið “gríðarlega stress og tímaleysi”, sem Stubbur kallar einu nafni Ræfilskap!

Þar á eftir á Stubbur, ásamt Begganum sínum, að salta verkefni hjá tveimur pjökkum í okkar bekk með gáfulegum gagnrýnum athugasemdum og tilheyrandi hjali. Sem dæmi um “fyrirsjálni” Stubbs þá á hann að skila þessu af sér þann 22 des. en hann ákvað að skella sér heim til Íslands þann 21.des og því annað hvort um ofurbjartsýni eða gríðarlega útsjónarsemi að ræða.

Stubbur upplifði samt furðulega hluti við gerð áðurnefndrar vísundaritgerðar, þar sem mar er náttúrulega óttalegur pressupjakkur og vill helst vera á síðasta snúning í verkefnavinnu. Að þessu sinni vorum við Dúlli bara að dóla okkur með hlutina síðustu fjóra dagana og fylgdumst frekar með öðrum samnemendum stressa sig upp úr öllu valdi á lokadeginum fyrir skil.

Jæja nú er nóg komið af hjali um skólann enda ekki margir sem fá ánægju úr þessum lestri, en við hverju búist þið eftir svona langt hlé frá skrifum?

Kv. Doktorinn

Myndirnar komnar inn....Loksins!

2004-11-28T23:31:00.000+01:00

Jæja, þá er þetta loksins dottið inn hjá okkur. Þetta tók ekki nema 3 mánuði, sem er nú meðal danskur tími víst. Maður verður nú að aðlagast umhverfinu og menningunni.
Kv. Stubbur

P.s. ég fer að skrifa eitthvað af viti hér Maggi minn!

Jólastemning

2004-11-27T21:27:00.000+01:00

Það er svo mikið líf og fjör hjá fjölskyldunni í Köben þessa dagana. Við erum að fara á morgun niður á Kongens Nytorv því það á að kveikja á jólaljósunum þar. Svo liggur leiðin upp á strik þar sem jólaljósin verða tendruð þar og að síðustu endum við á ráðhústorginu því þar á að lýsa upp risajólatré Kaupmannahafnarbúa. Ef maður dettur ekki í fullkomið jólaskap við það þá veit ég ekki hvað.

Á þessari stundi er Arna að gera sitt besta við að kenna einum þriggja ára að spila YATSY inni í stofu(en hann Mattías ætlar að gista hjá okkur í nótt og er sonur Söndru vinkonu) og Jói flatmagar í sófanum að horfa á fótbolta. Það hefur verið nóg að gera hjá öllum en þó sérstaklega Jóa sem er á fullu í verkefnavinnu. Skólinn minn hefur svo tekið óvænta og skemmtilega stefnu. Ég er búin að vera í leiklist og skúlptúrgerð undanfarna daga og afrekaði m.a.s. að rappa öxar við ána fyrir alla á 4. önn..... sem sló náttúrulega alveg í gegn. Með í gigginu var ein stelpa frá Finnlandi sem rappaði á sínu móðurmáli. Hí hí maður verður nú líka að fá smá athyggli!!!

Í gær voru Beggi og Lilja hjá okkur í mat og kvöldið var alveg æðislegt. Ótrúlegt en satt þá náðum við að borða allt of mikinn mat og drekka 3 lítra af rauðvíni. Svo spiluðum við TÍU sem Jói sá um að sigra í bæði skiptinn en Arna hélt þó lengi vel í hann.

En ég vildi óska að þeir sem hafa ekki bloggað lengi færu nú að setjast niður og skrifa nokkrar línur. Ég er sko fíkill og fer örugglega 2 á dag inn á síðurnar án þess þó að fá neitt nýtt að lesa.

Kossar á línuna,
Guðrún

Skírn

2004-11-20T14:10:00.000+01:00

Núna er hver dagurinn merkilegri en annar, því að í dag á að skíra litlu spússuna þeirra Ásbjargar og Hreiðars. Við bíðum spennt hérna í danaveldi eftir að fá fréttir af nafninu en það verður samt örugglega Jóhanna Guðrún ef ég þekki þau rétt, enda líta þau mikið upp til okkar Jóa :-).

En sem sagt, til hamingju með daginn!

Kveðja, Guðrún, Jói (hinn glæri) og Arna Kristín

Elsku mamma til hamingju með afmælið!!!

2004-11-19T20:54:00.000+01:00

Á svona tímum finnur maður nú fyrir smá heimþrá....öll fjölskyldan er að hittast í kvöld og borða góðan mat og spjalla. En í staðinn verður stelpukvöld hjá okkur mæðgunum því Jói er að fara á lokahóf hjá FC Guðrúnu.

P.s. vitir menn þá kom söngurinn okkar bara þrælvel út í dag og við vöktum mikla lukku :-) (hver hefði trúað því).

kv. G

Kór

2004-11-19T08:02:00.000+01:00

Fyrst ég vaknaði svona snemma á þá varð ég bara að henda inn nokkrum línum. Málið er að dagurinn í dag er sko enginn venjulegur dagur.

Á eftir verð ég með tónleika í skólanum ásamt hinum krökkunum í tónlistinni. Og ekki verða þetta hefðbundnir tónleikar nei, nei, því ég á að klæða mig í lak og halda á kerti á meðan ég syng dönsk lög og sálm!!! Er ekki í lagi með þetta fólk??? Mér finnst eins og ég sé dottin aftur í 4. bekk og sé að fara að syngja í jólahelgileiknum:-). En það er um að gera að hafa gaman að þessu og þegar við erum búin að troða upp þá bíður okkar bjór og snakk svo við getum haft almennilega kveðjuveislu.

En nú verð ég að halda áfram að taka mig en kannski ég láti ykkur vita hvernig gekk að slá í gegn og hvort lakið hafi haldist uppi allan tímann.

Guðrún

Helgin

2004-11-12T14:35:00.000+01:00

Þá er helgin að detta inn eftir rólega viku. Ég hef verið að mestu í fríi frá skólanum undanfarna viku ef frá er talinn einn dagur sem fór í vörn á verkefninu mínu. Að sjálfsögðu gerði ég það með style enda hristir maður dönskuna fram úr erminni eftir pöntun.

Þessa dagana er ógurleg leit í gangi að brúðarmeyjukjól og skóm fyrir Örnu. En það sem gerir leitina svo erfiða er að hún er akkúrat á milli aldurshópa. Ef hún væri 8 ára eða yngri þá væri hægt að velja úr miklu úrvali og það sama er ef hún væri 12 ára og eldri. En svo virðist vera að þeir framleiði ekki kjóla fyrir 10 ára. Og ég tala ekki um að finna skó.... púfff, en á endanum smellur þetta allt saman og þá verður ánægjan þeim mun meiri!

Þessi helgi er sannkölluð afmælishelgi því í kvöld er ég að fara í partý hjá einni úr bekknum og svo fer Arna Kristín út annað kvöld. Aumingja Jói fær ekki að fara neitt þannig að ef þið þekkið einhvern í Köben sem á afmæli þá væri fallega gert að tékka á hvort sá aðili væri ekki til í að bjóða Jóa. En svei mér þá ef Arna er ekki duglegust við að fara út um helgar því það er endalaust e-h í gangi hjá bekkjasystrunum :-).

Svo vil ég lýsa yfir óánægju minni með fréttatilkynningu Guðföðursins..... ég bjóst við einhverju meira hehehe enda gerði ég mitt besta til að koma af stað kjaftasögu.

En ég vil þakka Lísu skvísu fyrir heimsóknina, alltaf gaman að fá alvöru þjóðverja í heimsókn.

Guðrún

P.s. myndasíðan er að verða tilbúin og um leið og hún er sýningarhæf þá skellum við linkinum inn!

Gleðilegan J-dag!!!

2004-11-05T23:01:00.000+01:00

Eins og flestir vita sem hafa eitthvað vit á danskri menningu þá er hinn svokallaði J-dagur runninn upp og þótt ótrúlegt sé þá tengist þessi dagur hvorki Jóhann Benediktssyni nér Jesú kristi, þó þetta sé nú upphafs stafur þeirra beggja. Það vill nefnilega til að í kvöld kl. 20:59, á slaginum (eða fyrir c.a. klukkutíma síðan), fæddist frelsari Dana AKA Jóla Tuborginn þeirra.
Þessi dagur er það heilagur meðal Dana að fyrir nokkrum árum var þessi útgáfudagur færður frá miðvikudegi til föstudags sökum slæmrar mætingar í vinnu og skóla daginn eftir.

Stubbur litli tók nú smá forskot á sæluna og verslaði sex Jóla Tuborg-a frá síðasta ári og ullu þeir ekki vonbrigðum og mun því stefnan vera tekin út í búð í fyrramálið og verslaður einn kassi eða svo. Veit samt ekki hvort hann eigi eftir að slá við Jóla Harboe ölinu sem við feðgar teiguðum eins og óðar kýr hér fyrir nokkrum vikum.

Nú loksins er eitthvað farið að kræla á verkefnavinnu hjá stráknum í skólanum þó ég eigi töluvert erfitt með að einbeita mér að verkefni sem er með 14.jan sem “deadline”, enda ekki beint vanur að vinna utan pressutíma.
Í gær var ég svo með seinni fyrirlestur minn sem mun ekki teljast til einkunnar og kannski eins gott að kvikindið telji ekki, því þetta var miklu frekar svona “ekki fyrirlestur”. Ekki misskilja mig og halda að þetta sé eitthvað fræðilegt hjal hjá stráknum, því í raun vorum við ekkert með þennan fyrirlestur. Við fórum fyrir framan bekkinn og settum upp PPT glærurnar sem við höfðum eytt alveg heilum 2 tímum í, en þegar niður var komið þá ákvað önnur stúlkan í hópnum að kennarinn hafi farið í allt það sem fyrirlesturinn átti að fjalla um og tæki því ekki að flytja hann og fletti því með flýti í gegnum hann og þakkaði fyrir okkur. Á meðan stóð ég eins og illa til gerður hlutur og brosti vandræðilega út í bekkinn á þær örfáu fokreiðu hræður sem höfðu beðið eftir að heyra í Jóa “Kotler” tjá sig um heima og geima markaðsfræðinnar. Ég fékk nú reyndar samt hrós frá nokkrum fyrir frammistöðuna, þó þeir hafi reyndar ekki verið viðstaddir og því væntanlega um grín að ræða eða hvað?

Ekki ætla ég að hjala hér mikið lengur, enda orðinn frekar lúinn að þessu orðaskaki við sjálfan mig. Þökkum vil ég samt dreifa til þeirra sem hafa veitt okkur blessun fyrir brúðkaupi því sem er væntanlegt. Einnig vil ég hvetja alla til að sjá Stubb litla berann að ofan í fyrsta tölublaði LÓKAL (www.internet.is/lokal)sem meistari Hilmar er nýbúinn að koma á laggirnar. Greinilegt að þessi piltur á eftir að fara langt í framtíðinni. Takið eftir Winchester bindishnútnum sem strákurinn ber....ekki amalegur mar!

Hver veit nema mar eigi svo eftir að setja upp eina eða tvær myndasíður um helgina og gleðja fáfróðann almenninginn um líferni Danabúa, þó ekki geti mar lofað fleiri nektarmyndum í bili;)

Jæja, ætla að fá mér einn kaffisopa, með smá bjór og koníaki og hugsanlega dropa af Fisherman’s út í.

J-Stubburinn

”Tænk nu hvis det vi drømmer er virkelighed, og virkeligheden er en drøm?”

2004-11-03T18:02:00.000+01:00

Ég vil byrja á að þakka þeim Atla og Helgu fyrir hamingjuóskirnar á bloggsíðum þeirra og þá fær Atli sérstakt hrós fyrir æðisleg orð. Það hellist yfir mann þessi ótrúlega góða tilfinning, vitið þið ekki hvað ég meina? Annars gengur brúðkaupsundirbúningurinn nokkuð vel en hann er að mestu leyti í höndum foreldra okkar eins og er. Aumingja þau, því við dælum út verkefnum og sitjum svo sjálf á bleika skýinu okkar hérna í København. Takk fyrir hjálpina!

Núna er ég að leggja lokahönd á verkefni annarinnar um geðklofa og svo tekur óvissan við. Er ekki komin með stundatöflu fyrir framhaldið en vonandi verður það e-h í líkingu við undanfarnar vikur. Ó, ljúfa líf, ljúfa líf! En það verður nú að segjast að Danir eru allt öðruvísi en við Íslendingarnir þegar það kemur að ritgerðum og það vottar ekki fyrir því að þeir séu eins tæknivæddir. Það er sko ekki "inn" að senda verkefnið bara á milli á netinu(enda eru ekki nærri því allir með e-mail), heldur hittumst við bara og ræðum málin. En maður lærir ótrúlega fljótt inn á þetta.

Gestamánuðurinn er nú yfirstaðinn og síðustu gestirnir okkar voru mamma og pabbi. Þau stöldruðu ekki lengi við en hrikalega var gott að fá þau... tala nú ekki um þegar maður er svona "mömmu & pabbastelpa" he he! Arna er þó ekki alveg jafn ánægð því hún vill meina að þau hafi stolið spilaheppninni hennar, eða allavegana yatzyheppninni. En ætli heppnin komi ekki fjótt aftur því hún er nú vön að vera í allt öðrum og miklu hærri standard en við Jói.

Á morgun fáum við gesti frá Svíþjóð, Önnu frænku og strákana hennar. Þau ætla að gista hjá okkur eina nótt og njóta lífsins hérna. Gaman að því!
Svo fékk ég mail frá Eddu Boss í gær um að hún sé að koma til Køben helgina 13.-14. nóv. Veit ekki meira um það eins og er nema að kaffihúsaferð er fastnegld.
Og til þín Haffi, þá hef ég að sjálfsögðu lausan tíma þegar þú mætir á svæðið. Hlakka bara til að sjá þig.

Jæja, Arna Kristín var að koma heim úr ungdomsklubben svo ég ætla að slútta þessu núna. En þangað til næst,

kveðja Guðrún

P.s. aldrei ætla ég að blogga aftur þegar ég kem heim af djamminu!

stelpudjamm

2004-10-29T17:32:00.000+02:00

Var að skríða inn eftir vel heppnað jamm með stelðunum í bekknum. Við borðuðum geðveikt góðan mat saman og fórum í drykkjuleiki eins og okkur væri borgað fyrir
:-). En vitir menn, svo ákváðum við að skella okkur á barinn okkar þar sem við erum vanar að spila fóbó og pool en við hefðum betur sleppt því, því þar voru uppþornaðir piparsveinar sem þurftu virkilega að gera lítið úr kvennkyninu..... arg!
Ég sem er nýbúin að halda því fram að danskir karlmenn séu einfaldlega svooooooo huggulegir, púhaaaaaaaaaaa!

jæja, verð að fara að kúra hjá kallinum mínum sem sefur svo vært eftir graskerakvöld með Örnu.

Kossar, Guðrún hijn drukkna

Rabbi ritstífla

2004-10-22T09:54:00.000+02:00

Þá er kominn tími á mig að skella inn nokkrum línum þar sem ég hef ekki verið að standa mig upp á síðkastið. Ég hef ekkert mér til afsökunar því ekki get ég sagt að það sé brjálað að gera í skólanum þessa dagana. Danir eru alveg ótrúlegt fólk þegar það kemur að vinnuálagi... við erum að skrifa ritgerð í skólanum sem er upp á 25 síður (hópverkefni) og þá er bara engin kennsla á meðan. Núna eru 3 vikur til stefnu og einu tímarnir sem ég fer í er 1 - 2 gítartími á viku og viðtöl með leiðbeinandanum. Reyndar vilja stelpurnar í hópnum hittast öllum stundum til að ræða verkefnið sem verður til þess að maður kemur engu í verk en það skiptir ekki öllu því við náum að styrkja barinn sem er í nágrenni við skólann og ég er að ná góðum tökum á pool og fótboltaspili þar sem umræðurnar fara að mestu leiti fram á meðan við spilum og sötrum öl. Ég get ekki annað en vorkennt skólafélögum mínum heima á Íslandi sem eru sveittir við að vinna verkefni öllum stundum.

Eftir 3 tíma koma mamma og pabbi í heimsókn til okkar og mikil eftirvænting ríkir á heimilinu. Arna Kristín var búin að gera samning við afa sinn að þegar hann kæmi í heimsókn þá ætlaði hún með hann í dýragarðinn. En það þýðir 2 ferðir í garðinn á einni viku því við fórum einnig með tengdafólkinu þangað. Sumir myndi jafnvel segja að við værum miklir dýraunnendur.

Gítarkunnáttan tekur ákaflega hægum framförum hjá mér núna og ég vildi óska að Árni væri mættur á svæðið. Þannig að ef þú lest þetta Árni minn þá ertu velkominn í heimsókn og við gætum tekið nokkur lög saman:).

æ ég get bara ekki skrifað neitt af viti núna, haldin ritstíflu á hæsta stigi, svo ég ætla bara að slútta þessu með litlum brandara.

Gamall maður sat í metróinu þegar inn kemur pönkari og sest á móti honum.
Gamli maðurinn getur ekki hætt að horfa á pönkarann sem er með þennan
þvílíka hanakamb sem er litaður rauður.
Á endanum segir pönkarinn kaldhæðnislega við kallinn:
" Hva.... gerðir þú aldrei neitt villt þegar þú varst ungur????"
Og gamli karlinn svaraði:
" jú, ég tók einu sinni hænu og ég var að spá í hvort þú værir sonur minn".

Aaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhhhhh :)

Kv. Guðrún

Getur einhver elskað 27 ára gamlan mann?

2004-10-20T13:20:00.000+02:00

Já dömur mínar og herrar, Stubbur litli bara orðinn 27 ára og það á miðvikudegi í þokkabót. Eins og flestir vita tek ég afmælisdaga mjög alvarlega og hef því tekið þá jákvæðu ákvörðun að vinna aldrei á afmælisdegi mínum og er dagurinn í dag engin undantekning á þeirri reglu. Reyndar hef ég venjulega verið í fríi á miðvikudögum það sem af er vetri og ætti því ekki að þurfa að hafa fyrir því að standa við orð mín, en í dag var settur einhver djö..... tími sem hafði fallið niður fyrir nokkrum vikum. Ég ætti einmitt að vera á leið í hann, as we speak, en þegar mar setur sér viðmið í lífinu þá verður að standa við þau.
Vegna þessa sit ég því fyrir framan tölvuna tiltölulega nývaknaður og skrifa þennan pistil á stuttbuxum og klæddur slopp, sem ég erfði frá föður mínum, með öl í hönd og bros á vör.

Nú styttist í heimkomu dúllana í lífi mínu, en þær ættu að detta inn úr skólanum eftir nokkrar mínútur. Við vöknuðum saman í morgun upp úr 7 og fengum okkur afmælis Kókópuffs, sem tengdó komu með til okkar í gær áður en þau syntu yfir til Svíþjóðar, og fékk ég þar fyrstu gjöf dagsins sem var frá Örnu Kristínu listakonu. Þetta var stórglæsilegt málverk unnið af henni sjálfri, af henni og Hnetu og mun hún prýða veggi okkar stofu innan nokkurra daga. Líklega er þetta eina gjöf dagsins í eiginlegri merkingu þar sem Stubbur litli er þegar búinn að taka flestar gjafir sínar út í kredit.

Nú fer að styttast í annan endann á innrás túristanna frá Íslandi því Tengdó (aka Helgi og Helga) mæta á svæðið á föstudaginn og verða hjá okkur fram á mánudag. Þessi mánuður hefur gengið furðuvel og höfum við yfir litlu að kvarta, þó Arna fái reyndar martraðir á hverri nóttu og ég eigi það til að gráta mig í svefn annað slagið en hver gerir það ekki endrum og sinnum?
Gamla settið, Guðfaðirinn og frú ásamt Júlíönnu voru hjá okkur frá þriðjudegi síðustu viku fram á sunnudag og hitti það svo skemmtilega á að við vorum í fríi þann tíma og gátum sinnt þeim eins og alvöru gestgjafar. Það var mikið hlegið, rauðvín drukkið með hverju máli (verð að segja þó að Special K sé ekki ákjósanlegt meðlæti rauðvíns!) og bjórkassarnir hurfu furðulega hratt. Hápunktur heimsóknarinnar var þó síðustu nóttina þegar karl faðir minn vaknaði um nóttina í leit að klósetti og var greinilega ekki búinn að læra alveg á staðsetningu þess ágæta herbergis, enda engin smá íbúð. En eftir að hafa prófað herbergið hjá okkur í litlu fjölskyldunni og stofuna þá rataði hann loks á klósettið. Þetta virðist vera ættgengt vandamál eins og veskismálið umdeilda vitnar um.

Ekki ætla ég að hafa þetta mikið lengra, enda Arna nýdottin inn og þarf ég því að sækja spritt og plástur.

Take care of your self........and each other!

Stubbur litli afmælisbarn

Brugg og barnaþrælkun?

2004-10-07T20:48:00.000+02:00

If we took a holiday
Took some time to celebrate
Just one day out of life
It would be, it would be so nice

Já dömur mínar og herrar, litli pjakkurinn er bara kominn í vetrarfrí og úti er þó 16 stiga hiti og ekki beint íslenskt vetrarveður. Nú erum við hálfnuð með annan leikhluta innrásar íslendinga og erum við furðu afslöppuð og yfirveguð með þetta allt saman. Það er reyndar aðeins farið að líta okkur hornauga hér í hverfinu og getur það nú varla annað en versnað er líða tekur á innrásina.
Kristjana kom til okkar aftur rétt áðan eftir stutta dvöl í veldi nískupúka AKA Norge eins og heimalingar vilja nú víst kalla land sitt og skelltum við Guðrún okkur í smá verslunarleiðangur á Ströget í tilefni dagsins. Ekki lét nú uppskeran bíða eftir sér því við náðum að versla eina jólagjöf og eins og eitt stykki afmælisgjöf fyrir Stubb litla Benediktsson og fá dúllurnar mínar miklar þakkir fyrir. Greinilegt samt að við erum komin á það stig í sambandinu að við séum nánast hætt að koma hvort öðru á óvart með þessum gjöfum og erum orðin eitthvað praktísk og hagsýn. Hvað er þá næst, fyrirfram skipulagðar samfarir eða kannski brúðkaup?

Eins og flestir vita þá er maður kannski ekki sá skarpasti í bransanum, eða eins og sumir myndu jafnvel segja þá er mar “a few sandwiches short of a picnic”. Máli mínu til sönnunar hef ég tvö dæmi, en þau eru:
1. Á mínum öðrum hjóladegi í skólann ákvað ég að nú væri ég orðinn nokkuð sjóaður í ratleik stórborgarinnar og ákvað að stytta mér leið heim, sem tekur mig vanalega c.a. 8 mínútur ef ekki blæs mikið á móti, en þennan dag ætlaði ég nú að slá það met. Ekki vildi betur til en það að eftir 15 mínútna hjólamennsku og týndan áttavita var ég kominn aftur á byrjunarreit að blessuðum skóla mínum, þannig að þennan dag var ég heilar 25 mínútur heim og í þokkabót hjólaði ég síðustu 5 mínúturnar í hellidembu. Skarpur?
2. Fyrir nákvæmlega einni viku, þegar Lísa og co. voru í heimsókn, skellti Guðrún sér út á lífið með þýskíslensku dömunum á CBS barinn og var ég eftir heima með Örnu í afslöppun. Þegar styttist í háttatíma hjá Örnu datt mér snilldar ráð í hug til að koma henni í háttinn án erfiðis og bauð henni í leik í Slimesoccer í tölvunni og sá aðili sem myndi tapa yrði að hátta án múðurs. Ekki vildi betur til en svo að hrokinn varð mér að falli, eins og svo oft áður, og bar prinsessan sigur úr býtum með litlum erfiðismunum.
Vitið þið hvað það er sorglegt að sjá “fullorðinn” mann vera sendan í háttinn kl. hálf tíu um kvöld af 10 ára stúlku? Nei væntanlega ekki, en það hef ég þegar ég stóð við vaskinn að bursta tennurnar með Örnu hlægjandi fyrir framan sjónvarpið!!

Nú styttist í komu “mi familia” sem hefur boðað komu sína næstkomandi þriðjudag og höfum við þegar gert Carlsberg verksmiðjunni og H & M viðvart og munu því verksmiðjustarfsmennirnir og litlu börnin á Indlandi vinna hörðum höndum við að byggja upp góðan lager af öli og nýjar fatalínur áður en innrásin hefst.

Furðuleg tilfinning þó að nú styttist í afmælið hjá Stubb litla og er hann þegar búinn að taka flestar afmælisgjafirnar út í kredit og því verður eitthvað lítið um gjafir þegar mar vaknar hress á miðvikudagsmorgni þann tuttugasta í faðmi fjölskyldunnar, en ég minni þó alla vini og ættingja á að nú erum við náttúrulega flutt í nýtt land og nýja íbúð og ekki seinna vænna að fara að senda okkur innflutningsgjöf í tilefni þess. Mútta og Popps eru nú reyndar undanskilin þessu þar sem þau gáfu okkur þetta líka öfluga samlokugrill ásamt öðrum góðum ölmusum. Fyrir ykkur hin þá vitið þið heimilisfangið og dálæti okkar á fallegum hlutum og því ekki eftir neinu að bíða!

Er ég nú orðinn nokkuð tómur, enda búinn að skila af mér nokkrum orðum úr veldi danadrottningar. Vil þó óska Dr. Búkóphil til lukku með endurfæðinguna í bloggheiminn og vona reyndar að hann bloggi ekki yfir sig á þessum fyrstu dögum og verði enn eitt blogg “burnout-ið”.

Lifi drottningin,
Stubbur!

Gestafaraldur.... en þó ekki Haraldur!

2004-10-05T23:27:00.000+02:00

Hæ hæ

Svíþjóð var bara æði og við höfðum það virkilega gott. Skrítið að maður fær sömu tilfinningu þegar maður kemur til Svíþjóðar og norður á Akureyri. Það færist svona 100% værð yfir mann og það er ekkert sem maður þarf að gera. Takk elsku Anna fyrir okkur.... núna verðið þið bara að skella ykkur yfir og prufa svefnsófann:-)

Annars er allt á fullu þessa stundina. Fyrsta gestatörnin er búin og það var mín ástkæra Lísa skvísa og Bifrastargellurnar hennar þær Íris og Rósa. Það var ekkert smá gaman að fá þær og við náðum að taka netta stelpudaga (aumingja Jói varð í miklum minnihluta þessa daga en höndlaði það ótrúlega vel). Svo slúttuðum við tímanum með því að kíkja á Nexusbar á fimmtudagskvöldið (bara gaman og við Rósa náðum sko að kynnast fólki alls staðar að úr heiminum... skrítið hvað maður getur nú talað þegar maður er búinn að renna niður nokkrum bjórum og Fisherman's). Verst að það kom nett niður á gítartímanum á föstudagsmorgninum en sem betur fer fyrir mig þá mættu bara 4 þannig að það varð voða lítið úr honum:-) og ég lofa að skrópa ekki aftur mamma! Svo er gestir nr. 2 mættir á svæðið, skruppu reyndar í smá stund til Noregs en koma aftur í lok vikunnar. Það eru Kristjana systir og Egill.

Það er svolítið merkilegt að þegar maður ákveður að skella sér til útlanda í nám og prufa e-h nýtt þá er það voðalega lítill munur því ekki er maður einmanna með alla Íslendingana heima hjá sér :-) en það er bara gaman að þessu og eins og vinur minn úr biblíunni sagði forðum daga: "mitt hús er þitt hús".

Látum það verða lokaorðin að sinni því mín bíður ritgerð um geðklofa (nú væri gott að hafa Dr. Búkó hérna). En ég verð að muna að segja ykkur frá atvikinu á bókasafninu þegar ég fór að finna heimildir..... hehehehehhehehehe, en það verður bara í næsta bloggi!

Koss,
betri vitleysingurinn

Ég er villtur, einmanna, hver saknar mín? Enginn?

2004-09-27T23:27:00.000+02:00

Já, eins og fyrirsögnin öskrar að ykkur þá tókst mér að týna sjálfum mér en einu sinni hér í danaveldi.
Fékk símhringingu í dag frá Ladda (þó ekki sjálfum meistara Ladda sem gerði garðinn frægan í hinum ýmsu gervum), en hann var svo mikill öðlingur að lána mér takkaskó sína undanfarinn mánuð og bað hann mig að koma með skóna á æfingu þá er átti að vera kl. 18. Ekki var ég á þeim buxunum að mæta á þessa æfingu sökum gífurlegrar þreytu eftir knattleik þann er Stubbur tók þátt í á sunnudagsmorgni kl. 9 deginum áður.
Ég var víst eitthvað búinn að velta því fyrir mér að versla fjöldaframleiðslukaffvél fyrir gestakomu þá er var í þann mund að skella á og sáum við eðal tilboð á þannig grip í El Giganten og þar sem Laddi átti heima á Amager og El Giganten verslun var þar í nágrenninu ákvað ég að slá tvær flugur í einu höggi.
Ferðin byrjaði nú ekki amarlega; komst niður á Amager, skilaði skónum og fann El Giganten (sem er tækjaverslun okkar danabúa). Þar skildi nú Beggi við mig og stóð ég þá á tveimur jafnfljótum án kortabókarinnar góðu og skynsamrar mannveru til að lesa hana fyrir mig. Í El Giganten verslaði ég ekki bara tvöfalt dýrari kaffivél og ristavél í þokkabót, heldur stóð ég í biðröð í rúman hálftíma. Sá tími væri nú ekki svo langur ef biðröðin hefði verið í einhverri stærðargráðu, en þar sem einungis 8 manns voru fyrir framan mig þá getið þið skilið gremju mína. Þegar út var komið gekk ég rakleiðis niður á Metro stöð, en það var alla veganna meiningin þó sú leið hafi tekið mig 40 mínútur í stað 10 með hjálp einmanna Tyrkja og saklausrar búðarstúlku sem vísuðu veginn þegar ég var kominn í sjálfsheldu. Í þokkabót var ég að þjást af verk í hausi mínum frá frekar þurrum Strategy tíma sem ég sótti fyrr um daginn, þó ekki kvarti ég enda með eindæmum lukkulegur með lífið hér með skvísunum mínum tveimur.

Skelltum okkur til Svíþjóðar um helgina eins og minn betri helmingur kom inná fyrir helgi og var sú ferð frábær í alla staði. Við áttum reyndar í einhverjum vandræðum með að skilja Svíana, enda voru þeir eitthvað tregir til að tala dönskuna við okkur. Hápunktur ferðarinnar var þó þegar við fórum með Önnu (móðursystir Guðrúnar) í sænska ríkið til smá áfengiskaupa og komumst við þar að því að Svíar eru ekki alveg með “fulle femm” því færibandið við kassana er með málaða hvíta hringi þar sem fólk á að leggja veigar þær er kaupa skal og ekki er það upptalið því allir skulu snúa flöskum eins svo strikamerkið snúi í sömu átt. Þetta er víst gert til að auðvelda starfsfólki að skanna kvikindin, lazy bastards! Læt Guðrúnu um frekari lýsingu á ferðinni, enda er ég í full miklum vandræðum með að halda máli mínu stuttu til að fara út í slíkar útskýringar.

Komum við þó heim úr reisunni á laugardagskveldinu, þar sem Beggi beið okkar með bjór, rauðvín og Kanaspilamennsku. Ekki var Stubbur nú að gera góða hluti á þeim vettvangi þó spilað hafi verið til að verða 4 um nóttina. Þið getið svo rétt ímyndað ykkur gleðina hjá þjálfara fótboltaliðsins sem við Beggi spilum með, þegar ég hringi í hann kl. 8:30 (hálftíma eftir að við áttum að vera mættir) og tilkynnti honum að við höfum sofið yfir okkur og værum að leggja af stað!
Allt gekk þó vel og sigur var framreiddur með tilheyrandi markaskorun, 6-1 og setti Stubbur það 5ta.

Nú er ég nýkominn frá því að lesa Hobitann með Guðrúnu og Örnu og tókst mér að svæfa þær báðar, sem kallar væntanlega á einmannalega nótt hjá Stubb litla í stóra rúminu, en og aftur. Spurning hvort að þetta þýði að ég sé góður upplesari eða slæmur! Ég held nú að þar sem mín rödda var að verki sé nú ekki smurning hvort um sé að ræða!

Sjáumst að sinni,
Ykkar Stubbur!

Svíþjóð 24.-25. sept.

2004-09-24T13:15:00.000+02:00

Þá er komið að fríinu okkar til Svíþjóðar. Ferðaplanið er komið á hreint og við byrjum á að taka lestina til Malmö, hoppum þar upp í aðra lest sem leggur leið sína beint til Lundar þar sem Anna móðursystir mín býr ásamt manninum sínum og 2 sonum. Það verður frábært að kíkja á hana þar sem hún hefur búið í Svíþjóð í nokkur ár án þess að ég hafi kíkt í heimsókn. Á bakaleiðinni (sem er á laugardaginn) stefnum við svo á að taka okkur smá tíma í Malmö og skoða okkur um. Maður verður náttúrulega að vera duglegur að nota tímann og ferðast, ekki satt?

En þar sem við verðum ekki á svæðinu til þess að blogga verðið þið bara að bíða þolinmóð.

Sjáumst aftur fljótlega,
Guðrún

Dómsdagur nálgast!

2004-09-22T23:44:00.000+02:00

Þá er maður bara sestur við skriftir á ný, en þó enginn prestur nálægt enda búinn að vera ótrúlega góður strákur undanfarið. Margt sniðugt gerst síðan síðast var skrifað, en þar ber helst að nefna:
7 tíma Rydergolfveisla á föstudag með Begga, þar sem viðeigandi ölsötur og hressleiki var alsráðandi. Þetta endaði svo allt saman með 3ja manna Kanakeppni milli vitleysingjanna tveggja og Begga, þar sem Guðrún nýtti sér vafasamt ástand piltanna og tók keppnina á síðasta spili með ótrúlegri kænsku eftir harða baráttu frá Stubb litla. Laugardagurinn var nú ekki alveg jafn spennandi, þar sem við tókum þá stóru ákvörðun að skella okkur í IKEA í smá leiðangur. Árangur ferðarinnar var nokkuð góður þar sem við versluðum þatta líka myndarlega skrifborð handa Örnu og plastskáp fyrir okkur hjónin, ásamt nokkrum smáhlutum. Að sjálfsögðu bárum við þetta allt saman heim, enda orðin þrautreynd eftir kommóðu ævintýrið forðum daga. Þetta tók svo mikið af orku frá okkur að við vorum örmagna þegar heim var komið, en það stoppaði okkur samt ekki við að setja herlegheitin saman einn tveir og bingó, no sörí Bob.
Mánudagurinn var svo sjálfur fyrirlestrardagurinn og var furðulegur aðdragandinn að honum kvöldið áður þar sem ég varð skyndilega stressaður upp úr miðnætti og ekki var það af stressi, heldur skorts á því. Ég bara skyldi ekki rólegheitin í sjálfum mér, en síðan reyndist það nú bara málið þar sem fyrirlesturinn gekk stórvel, eða jafnvel, eins og að dreifa pósti eins og ákveðinn maður með yfirvaraskegg myndi orða það!

Ég hef hér eina litla, en þó töluvert skondna sögu að segja, þar sem ég er eins og allir vita nokkuð skondinn. Sagan er um fyrsta skiptið sem ég hitti hópinn minn upp í CBS. Þetta var á þar síðasta þriðjudagsmorgni kl. 8. Hópurinn samanstendur af mér og einni danskri stúlku og annari Búlgaskri. Þessi Búlgarska fór að tala um að hún hafi barasta fengið sér nokkra bjóra kvöldið áður þar sem hún hafi verið með matarboð og bla bla bla. Ég fussaði eitthvað yfir þessu og spurði hana: “what, on a monday? Are you somekind og alcoholic or something???” Ekki vildi nú betur til, en stúlkan áttaði sig ekki á gríninu og fór í kleinu. Hún fór að verja þetta með því að hún fengi sér aldrei meira en 2-3 bjóra og dytti ekki í það nema kannski einu sinni á ári. Það er ótrúlegt hvað gaman er að kynnast nýju fólki og blanda geði, ha!

Við Guðrún sitjum hér svo upp í rúmi, ég að blogga og Guðrún að læra, og erum að reyna að sjúga eins mikið af einkalífi og við getum þar sem ekki verður nú mikið um það næsta rúma mánuðinn eða svo. Reyndar erum við barasta nokkuð spennt fyrir að fá einhverja gesti til okkar, enda orðin vel þreytt á hvort öðru.

Vil svo þakka hér honum Magnúsi, sem oft hefur borið nokkuð myndarlegt yfirvaraskegg fyrir hlý orð í garð Stubbs litla, enda eðalmaður þar á ferð. Virðing til Himma fyrir að flytja út til okkar eftir áramót og fær Búkóvitch einnig virðingu fyrir þá pistla sem yljað hafa okkur smásálunum í eymd þeirri er við nefnum hversdagsleikann, þó ekki séum við nú sátt við brotthvarf stráksins úr bloggheiminum.

Ekki ætla ég nú að hafa þetta lengra, enda var ég að fá sms frá Guðföðurnum um að Riddarinn hafi dottið út í undanúrslitum Utandeildarinnar og þarf ég því að leggjast undir feld í faðmi konu minnar og gráta nokkrum tárperlum:( snökt, snökt.

Ég bið ykkur vel að lifa þar til næst og vona ég að þið farið ekki of langt frá skerminum því hver veit hvenær von er á næsta innleggi héðan úr sælunni.

Virðing,
Stubbur

Árni er þá enginn vitleysingur!!!

2004-09-21T22:35:00.000+02:00

Það er ótrúlegt hvað það er fljótt að spyrjast út að vitleysingjarnir í Köben séu komnir með bloggsíðu. Ég frétti að allt þotuliðið á Íslandi fylgist stöðugt með síðunni og vinur minn, hann Árni Johnsen hendir inn góðum ráðum við og við. Við erum orðin svo náin að hann skynjaði m.a.s. vandræði mín við að stilla gítarinn. Takk kallinn, ég skulda þér einn! Núna get ég varla skrifað því fingurgómarnir eru rauðþrútnir og aumir eftir stöðugar æfingar og dr. er búinn að fjárfesta í eyrnatöppum(er samt ekkert smá sætur og reynir að gleðja mig með því að segja hvað það sé notalegt að hafa svona gítartónlist hehe). Arna Kristín er þó einstaklega stolt af mömmu sinni og hvetur mig áfram (svo framalega sem ég trufla ekki sjónvarpsáhorf eða tölvuleiki). En það er svo skrítið að ég bara get ekki hætt að hugsa um Hilmar á meðan ég sit með gítarinn (fæ stöðugt flashback í vinnupartýin) og þá kom þessi brilljant hugmynd upp. Ertu kominn með tölvu/grafík bla. vinnu á Íslandi??? Því ef ekki þá er sko markaður fyrir mann eins og þig hérna í Köben..... Ég lofa! Danir gera ekkert annað en að búa til auglýsingabæklinga og blöð og það kæmi þeim vel að hafa einn Hilmar á staðnum.

Við fórum í fyrsta skipti í danskt bíó í kvöld og sáum þar snilldarmyndina Shrek 2 og shit hvað hún er góð. Hef ekki hlegið svona mikið lengi.

En núna ætla ég að hætta áður en það fer að blæða úr puttunum,

Kv. Guðrún

Hinn vitleysingurinn mættur til leiks

2004-09-19T00:40:00.000+02:00

Það mætti nú segja að það hafi verið löngu komin tími á okkur skötuhjúin að koma með ferskar fréttir frá Danaveldi en ... við erum náttúrulega bara svona vitleysingar. En núna er búið að redda þessu máli og eins og okkur er einum lagið komum við með suðrænt og sjóðandi lúkk í bloggheim vinanna.

Lífinu hérna er aðeins hægt að lýsa með einu orði: UNAÐSLEGT! Já unaðslegt er það og það kemur eflaust bara til með að verða skemmtilegra. Núna er allt komið í fasta rútínu sem felur í sér að vakna, borða, fara í skólann, fá sér öl, borða, koma sér heim úr skólanum, fá sér öl, elda kvöldmat, borða og fá sér rauðvín, hummmm, sofa. Getur það verið betra? Núna sit ég einmitt með rauvínsglasið og reyni að detta í einhvern blogggír sem er ansi erfitt eftir svona langa pásu. Svo þið verðið að vera þolinmóð. Einnig er svo mikið búið að gerast hérna undanfarinn mánuð að ég veit ekkert hvar ég á að byrja. En best að reyna að koma einhverju á blað:

Það byrjaði allt á því að Jóhann skellti sér svo illa niður á aðra hnéskelina fyrsta kvöldið okkar í Köben að hann mun ekki bíða þess bætur meðan hann lifir. Daginn eftir hálfskreið hann (með mig til stuðning) inn á skrifstofu í CBS í von um að komast þar inn og konan hélt að hann væri að skríða fyrir sér og sleppti honum beint inn í skólann, heppinn. Í framhaldið tók við leit að húsgögnum þar sem við sváfum á vindsæng og höfðum engin húsgöng. Þar kom í ljós gríðarleg dönskukunnátta mín þegar ég fór að hringja í fólk sem hafði auglýst í “Den bla avis”. Ég heillaði það hreint og beint upp úr skónum þannig að við fengum notuðu húsgögnin keyrð alla leið upp að dyrum okkur að kostnaðarlausu. Danir eru bara yndislegt fólk. Nema hvað mér mistókst allverulega í eitt skiptið og fyrir vikið þurftum við Jói að rölta með risastóra kommóðu á milli okkar í nokkra kílómetra(þó með möööörgum hvíldarpásum). Hehehehe þið hefðuð átt að sjá svipinn á fólkinu sem við mættum, alveg kósveitt með kommóðuna. Eins gott að maður er enginn aumingi. En hvað um það þá er íbúðin að verða heimilisleg og nú getið þið farið að kíkja í kaffi.
Allir meðlimir litlu fjölskyldunnar eru farnir að stunda nám í hinum ólíklegustu skólum Kaupmannahafnar og ég held að það sé óhætt að segja að það gangi bara nokkuð vel. Arna Kristín er í dönskum bekk og er farin að safna að sér vinkonum þrátt fyrir tungumálaörðuleika. Samt virðist það ekki skipta öllu máli því hún talar á fullu við krakkana og þau við hana. Það er sennilega best að Jói segi frá sínu námi en ég get allavegana mælt með skólanum hans. Ég fór nefnilega með Andreu á djammið síðustu helgi og þá fórum við á barinn í Jóa skóla og vááá hvað það var gaman, góð tónlist, fullt af skemmtilegu fólki og ótrúlega góðir drykkir. Náði m.a.s. að ljúga að öllum að barþjónninn(með hans samvinnu) væri bróðir minn og fólk var farið að sjá svipinn með okkur (ég veit að ég verð að fara að hætta þessari lygasýki!). Skólinn minn byrjar nokkuð vel og æðisleg tilbreyting að vera komin á skólabekk. Krakkarnir eru hressir og námið fínt. Ég er núna að læra allt um félagslega kerfið með áherslu á fólk sem er fyrir utan “normið” og það safnast upp bunkarnir af lesefni því það tekur langan tíma að lesa allt fræðimálið og orðabókin er minn besti vinur. Og gaurinn sem sá um að tölvuvæða orðabækur er hetjan mín. En það sem er best við námið mitt eru valfögin. Ég valdi mér tónlist og er núna á fullu að læra á gítar(en nýji gítarinn minn verður falskur eftir 10 mín. og ég kann ekki að stilla hann svo það gerir allar æfingar ansi kvalafullar), söng og rithmaæfingar. Oooooooo ef þetta er ekki stuð þá veit ég ekki hvað. Svo var ég að plana bekkjarpartý eftir 2 vikur og þá kynnist maður krökkunum almennilega (fæ að sjá skrautlegu hliðarnar á þeim).

Núna ætla ég að ljúka sögustundinni því það er kominn tími á öll góð börn að fara að sofa en hver veit nema ég haldi áfram með framhaldssöguna á morgun eða hinn.
Kv. Guðrún, sem er bara svona vitleysingur

Vitleysingur mættur til vinnu!

2004-09-16T18:00:00.000+02:00

Jæja, þá er vitleysingurinn mættur til vinnu eftir svokallað "writers block", eins og við hámenntafólkið viljum kalla það. Það er nú samt góð og gild ástæða fyrir þessari seinkun á pistlaskriftum hjá okkur hjónunum. Málið er ad vid höfum eitthvað verið ósammála um hvað bloggið eigi ad heita, en ad lokum gaf ég eftir og fékk Guðrún ad ráða, eins og svo oft áður í okkar áralanga sambandi.Nú mega bloggþyrstir netverjar fara að setja sig i gírinn fyrir stöðugar skriftir úr veldi því er var eitt sinn okkar konungsríki, en ekki mun ég þó lofa að innihaldið verði alltaf safaríkt, þó maður eigi væntanlega eftir að fegra ómerkilega hluti til að gera þá spennandi og kynþokkafulla.

Nú er klukkan nákvæmlega 9 um morguninn og var ég mættur kl. 8 i tilefni hópavinnu sem var "skipulögð á þessum tíma, en eitthvað var nú fólk að fíflast í Stubb litla því hann var sá eini sem mætti:(Spurning hvort að Stubbur sé ekki sá eini sem kunni að grínast?

Dagurinn er óráðinn eins og er, þar sem kallinn fer i International Management kl. 9:50 og svo þarf maður væntanlega ad hitta þennan blessaða hóp ef þessar elskur sem deila honum með mér sjá sér fært ad mæta. Ekki getur Stubbur þó lengi dvalið við hópvinnu, því það er leikur á eftir með IF Guðrúnu og er mæting sett kl. 16:30 og ekki fer maður nú að taka námið fram yfir boltann, maður er nú enginn vitleysingur!

Við vorum eitthvað ad gæla við að fara til Svíþjóðar til Önnu, frænku hennar Guðrúnar, í smá heimsókn um helgina, en akváðum að fresta því til þar næstu helgi sökum anna. Guðrún þarf að lesa heila slummu og Stubbur þarf að vera með sinn fyrsta fyrirlestur á mánudaginn, þar sem hann þarf að fara að impróvæsa án þess að hafa nóturnar sínar fyrir framan sig (shift hell møthe), spennandi hvernig thað á eftir að fara. Svo er náttúrulega Ryder keppnin, sem ég ætla að gera tilraun til að fá Guðrúnu til að horfa á, en thað er ennþá óráðið hvernig það fer, en hef ég þó gert mitt besta til að markaðssetja keppnina fyrir henni.

Jæja, nú er komið nóg, ég þarf að fara að sletta úr klaufinni áður en ég skelli mér í tíma og því kveð ég i bili. Farið þó ekki langt því annar pistill kemur innan bráðar!

Kveðja,
Stubbur í Danaveldi